شحم الارض : قطن است و خراطين را نيز گفته‌اند و بعضى فطر دانسته‌اند شحم النخله : جمار است شحم المرخ : خطمى برى است حرف الشين مع الخاء المعجمة و الراء المهمله شخار : قلى است شخيره : به فارسى نام قلى است و نوشادر را نيز نامند شربين و شروين : لغت فارسى است و بيونانى قادرس و بفرنگى سندر نامند و بهندى گرجن و گويند كه نوعى از سرو است كه عرعر نامند شريفه : ميوه‌ايست مشهور بهندى سيتاپهل شراب : اسم اصطلاحى خمر است شرار : زرميخ مصعد است شرو : به عربى عسل است شرى : عليقه است كه قثاء الحمار باشد و گياه حنظل را نيز نامند شريس و سراش : اسراش است يعنى غرى الجلود حرف الشين مع الشين المعجمه شش : به فارسى ريه است شش‌پستان : به فارسى اسم كلب است ششقاقل : شقاقل است حرف الشين مع العين المهمله شعير : لغت عربى است و بسريانى صعارى و بتركى ارپا و در انگريزى بارلى و به فارسى