سنكسبويه : معرب آن سنجسبويه 540 است بهندى تخم پنوار و چكوند نامند سن : به فارسى عشقه 541 ست كه نوعى از لبلاب باشد و بهندى اسم نباتى است كه به عربى عراب و قطف بحرى نامند و بيونانى اسم مو است سن الكلب : سپستان است سنام الجمل 542 : كوهان شتر است سنبوسه : معرب آن سنبوسق است برماورد است سنبالو : اثلق است سنبالو كى بيج : حب الفقد است سنبالى : بهندى گويند مندى است سنبل : مطلق 543 آن مراد سنبل هندى است و به فارسى پرسياوشان است سنبل جبلى : ريشه 544 و الا است سنبل كهار : شك است سنجد خراسانى : عناب است سنجد كرخى : باصطلاح عامه اصفهان ثمر درخت نيم است سنجد هندى : ثمر مولسرى است سندور : اسرنج است سندوها و سندهن و سندوهى 545 : ملح طبرزد است سندها : بهندى طباشير است سندهان : عود هندى است سندهى : زنجبيل است سندى : رطوبت نخل برى است كه اطواق و نبيذ النخل باشد سنط : به عربى درخت قرظ است سنگ : حجر است