رقص در حرم توسط زنان اجير و كنيزها اجرا مىشود ؛ در مهمانيها و دوره‌هاى مردان ، پسران بىريش كه لباس زنانه برتن دارند با حركات قبيح و پيچ‌وتابشان مردم را خوشحال مىكنند . رقصهاى توأم با قاشقك ايرانيها به تارانتلاى ايتاليائيها شبيه است ؛ خواننده‌ها و نوازنده‌ها از زمرهء مردمى محسوبند كه احكام دينى و رسم و رسوم مملكتى را خيلى بجد نمىگيرند و مثلا منع نوشيدن شراب و ساير مسكرات را به هيچ مىشمارند و به همين جهت مردم آنها را با لوطيان در يك رديف قرار مىدهند . اغلب رقاصه‌ها از طايفهء سوزمانى هستند و از حوالى كرمانشاه در كردستان مىآيند « 17 » . مزدى كه براى اين نمايشها پرداخت مىشود اغلب از حدود قوهء تصور خارج است ؛ غير از مبالغ مهمى پول نقد به اين زنان هنرمند اغلب شال گرانبهاى هندى هم هديه مىدهند . يك زن خواننده در قاهره براى هر بار كه به روى صحنه ظاهر مىشود صد ليرهء استرلينگ دريافت مىدارد ؛ در كار عشق و عاشقى و در پاداش به رقاصان و آوازخوانان فرد شرقى حد و مرزى نمىشناسد .

--> ( 17 ) . عينا در متن چنين آمده . - م .