فصل دوّم : حرقة البول [ نشانه‌ها و علت‌ها ] از امراض كثيرة الوقوع ، امراض اعضاى تناسل است كه حرقة البول از همه بيشتر واقع مىشود و علاج اشتباهى آن ، موجب نازائى است ؛ بنابراين بايد در علاجش اهتمام نمود . علل اين بيمارى ، صفراويت خون و كثرت مرور صفرا در مجراى بول ؛ يا جنب شدن در غير استقامت مجراى قضيب ؛ خصوصا در صورت حدّت منى و يا جماع به غير طبيعى يا بدون جذب رحم است كه اين صور ، باعث خراشيدن و جراحت در مجرا مىشوند . علاج : عمدهء تدابير ، همان رفع حدّت بول است تا با تكرار ادرار ، بر جراحت مجرا نيفزايد و پس از آن ، در فكر تليين مزاج ، فصد ، تنقيهء كل بدن و اصلاح جراحات حادثه بود . رفع حدّت بول : به احتراز از خوردن و آشاميدن اشياى حارهء حادّه « 1 » و مداومت بر اكل و شرب اغذيه و اشربهء غير مولدهء صفرا كه با لزوجت هم باشند « 2 » است . همچنين لازم است هر روز صبح ، شيرهء خنكى كه از تخم خرفه ، تخم خشخاش و مغز تخم خيار از هريك دو مثقال كه شيرهء آن‌ها در عرق نيلوفر كشيده شود با دو مثقال نبات بياشامند و از گوشت سرخ كرده ، سير و پياز خام و پخته پرهيز كرده و روزها از مبرّدات ، مثل هندوانه ، خيار ، ليمو شيرين و ساير مركبات شيرين و كم‌ترشى مصرف كنند . و ناهار و شام را دوغى با ترشى كم با نان يا افشره ميل نمايند . تليين و فصد : ملينى از نقوع تمر يا آلوى بخارائى با شيرخشت به قدرى كه

--> ( 1 ) . مانند فلفل ، ميخك ، زردچوبه ، سرخ‌كردنىها . م . ( 2 ) . مثل حليم بىروغن ، زردهء تخم‌مرغ ، زردهء تخم‌مرغ ، لعاب خطمى ، سوپ‌هاى ساده و . . . م .