كنند وآن مبلغ ، كفايت مخارج حج را نكند واجب نيست مستأجر ، كمبود را تأمين نمايد هم چنان كه در صورت زياد آمدن نيز مستأجر نمىتواند زيادى را پس بگيرد . ( مسأله 227 ) : اگر كسى أجير شود در سال معينى براي ميت ، حج بجا آورد تقديم ويا تأخير آن جايز نيست واگر بتأخير انداخت ودر سالهاى بعد حج را بجا آورد ذمه منوب عنه فارغ شده ولى اجرت را مستحق نخواهد بود مگر أين كه تقديم ويا تأخير با رضايت مستأجر بأشد . ( مسأله 228 ) : اگر كسى را أجير نمايند وشرط كنند كه در سال معين ، خودش بايد حج را انجام دهد واتفاقا در آن سال ، فوت كند يا مانعى پيش از رفتن ويا در بين رآه پيش بيايد كه نتواند حج را انجام دهد اجاره فسخ شده ومستحق اجرت نيز نخواهد بود . ( مسأله 229 ) : اگر كسى بدون قيد مباشرت ، أجير گرديد كه حج انجام دهد اتفاقا براي أجير مانعى پيش آمد كه نتوانست حج را بجا آورد اجاره فسخ نخواهد شد بلكه مىتواند از طرف منوب عنه ، نائب بگيرد . ( مسأله 230 ) : هر گاه شخصي در وسعت وقت ، براي حج تمتع نائب گردد وبر حسب اتفاق ، وقت تنگ شده وناچار شود از عمره تمتع به حج افراد عدول نمايد در أين صورت فراغ ذمه منوب عنه مشكل است واگر اجاره بر تفريغ ذمه منوب عنه بوده بايد با صاحب مال ، مصالحه نمايد واگر اجاره بر اعمال عمره وحج تمتع بود استحقاق اجرت را نخواهد داشت .