( مسأله 194 ) : هر گاه نذر كند كه اگر پسرش از مسافرت بيايد حج انجام دهد وپيش از آمدن پسرش فوت نمايد قضاء واجب نيست . ( مسأله 195 ) : اگر نذر كند كه در سال معينى حج بجا آورده ويا به زيارة يكى از مشاهد مشرفه برود واجب است يكى از آن دو را ( به صورت تخيير ) انجام دهد وا گر در حالي كه تمكن داشت پيش از عمل به نذر خود ، فوت كند احتياط آنست كه قضا شود واگر اجرت آن دو متفاوت بأشد بايد آن كه اجرتش كمتر است عمل شود مگر أين كه ورثه بر آن كه اجرتش بيشتر است توافق نمايند . ( مسأله 196 ) : هر گاه در حال عدم استطاعت نذر كند مقدار معينى پول به فقير بدهد وسپس پولى بدست آيد كه با آن پول ، مستطيع گردد واگر بخواهد به نذرش عمل كند از استطاعت خارج خواهد شد در أين صورت بايد حجة الاسلام را بجا آورد . ( مسأله 197 ) : اگر كسى فوت نمايد ودر ذمه أو دو حج ( حجة الاسلام ونذرى ) بأشد بايد دو حج از طرف أو بجاى آورند واگر وافى به دو حج نباشد بايد حجة الاسلام را قضا كنند . ( مسأله 198 ) : هر گاه ورثه بدانند كه در ذمه ميت حجى هست ولى ندانند حجة الاسلام يا حج نذرى است در أين صورت قضاى آن بدون تعيين نوع حج ، واجب مىباشد . ولى اگر ندانند حج به سبب نذر يا يمين واجب شده ، قضا وكفاره هر دو لازم است . ( مسأله 199 ) : اگر كسى نذر نمايد كه در سال معينى كسى را به حج بفرستد ، وبا تمكن ، وقدرت ، مخالفت نمايد كفاره ، وقضاء هر دو لازم است .