( مسأله 164 ) : كسى كه با پولى بذلي حج بجا آورد كفايت از حجة الاسلام مىكند واگر بعدا مستطيع گردد حج بر أو واجب نخواهد بود . ( مسأله 165 ) : هر گاه پولى بذل شود كه حج بجا بياورد وآن پول در بين رآه تلف گردد وجوب حج ساقط مىشود مگر أين كه خودش از همان مكان براي حج مستطيع بأشد كه در أين صورت كفايت از حجة الاسلام نيز مىكند . ولى اگر بداند با صرف پول خود ، پس از بازگشت در اداره زندگى به زحمت ومشقت خواهد افتاد واجب نيست ادامه دهد . ( مسأله 166 ) : كسى كه براي حج به ديگرى پولى بذل كرده مىتواند از بذل خود رجوع كند ودر أين صورت : اگر در بين رآه رجوع كرد بايد هزينه بازگشت أو را بدهد . اگر پس از احرام رجوع كرد بر گيرنده واجب است در صورتي كه از همان مكان مستطيع بأشد حج را تمام كند ، وضامن بودن بذل كننده ، آنچه را كه أو براي اتمام حج صرف مىكند مورد اشكال است . ( مسأله 167 ) : هر گاه شخصي براي كسى پولى وصيت كند كه با آن پول ، حج انجام دهد وآن پول به مقدار هزينه حج ومخارج زندگى وى بأشد پس از مرگ موصى ، حج بر موصى له واجب مىشود . ( مسأله 168 ) : اگر شخصي پولى را براي حج ، وقف يا نذر يا وصيت نمايد ومتولى وقف يا ناذر يا وصى ، آن پول را به كسى بذل كند قبول وانجام حج بر أو واجب خواهد شد . ( مسأله 169 ) : اگر مالي را بذل كنند ومخير نمايند به أين كه حج