كرده ، هر چند داراى ساير شرايط حج نيز بأشد مستطيع نخواهد بود . ( مسأله 49 ) : اگر كسى براي رفتن به حج ، ضروريات زندگى ( همانند خانه ولباس وأثاث خانه وابزار كار كه به آنها احتياج دارد ) خود را بفروشد وبا پول آن به حج برود اگر در زندگى به زحمت ومشقت نيفتد مجزى از حجة الاسلام است ( مسأله 50 ) : اگر كسى به مقدار هزينه حج ، پول داشت ولى نمىدانست كه مستطيع است ويا أين كه مىدانست ولى از وجوب حج ، به شخص مستطيع غافل بود ( غفلتى كه معذور بود ) در أين صورت حج بر أو واجب نيست . اما اگر شك داشت ويا غافل از وجوب حج بود ( منشأ غفلت وى نيز تقصير بود ) وپس از تلف شدن پول متوجه گرديد ظاهر أين است كه با وجود ساير شرائط ، حج بر ذمه وى مستقر شده وبايد به حج برود . ( مسأله 51 ) : ظاهر أين است كه در مخارج وهزينه سفر حج ، ملكيت معتبر نيست واگر با اباحه نيز حاصل شود استطاعت صدق كرده ، واجب است به حج برود . ( مسأله 52 ) : هر گاه پيش كسى مالي بأشد كه اجازه تصرف در آن را داده باشند اگر آن مال ، كفايت هزينه حج را بكند با دارا بودن ساير شرايط ، حج بر أو واجب خواهد بود ( به شرطي كه اجازه داده شده شرعا قابل برگشت براي صاحب اجازه نباشد ويا اطمينان داشته بأشد كه بر نخواهد گشت ) . ( مسأله 53 ) : در استطاعت مالي معتبر است علاوة بر مخارج