علي بن محمد حسينى تبريزى مرعشى

72

قانون العلاج ( فارسى )

اجزاى ادويّهء مسهلات و منضجات و اماله‌جات را به قدر قوّه كم و زياد نمايند و در اين اشخاص بعوض فصد حجامت از ميان شانه و يا از ساقين نمايند و امّا بعد از ظهور مادّه هرگاه موادّ حارّهء متعفّنه در بدن بسيار و خون در مزاج غالب باشد در اين صورت شقيه و فصد لازم است تا موادّ بجميع اعضا منتشر نكردد به شرط اينكه مريض قوّت داشته باشد و لازمست كه فصد را از جانب مخالف نمايند و اكر مادّه در بن رانها باشد بايد فصد صافن و يا حجامت ساقين نمايند و بايد كه اغذيهء باردهء قابضه كه كه تبريد و تغليظ خون نمايد ميل نمايند مثل عدس و كدو و باقلا و خرفه و امثال آنها و بهر نوع كه باشد با تبريد و تقويت قلب نمايند با طليه‌هاى سابقه و اشربه‌هاى بارده مثل شربت سيب و صندل و حمّاض و ليمو و نارنج و شربت ورد و زرشك و امثال اينها و اگر قدرى كافور و گلاب