تاثير خواهد كرد و از جملهء مستعدّين آن كسانند كه بدن ايشان ضعيف باشد و آنان كه در جماع اكثار مىكنند باب پنجم در علامات اين امراض بدانكه علامت حمّاى وبائيّه آنست كه در مريض در باطن خود حرارت مفرطه احساس مىنمايد و امّا در ظاهر بدن حرارت نمىباشد و نفس مريض عظيم و متواتر و متعفّن مىشود و كاهى باشد كه ضيق النّفس نيز باشد و زبان مريض خشك و قلق و اضطراب شديد و وجع معده و طحال مىباشد و بسا باشد كه تهوع و غثيان و قىّ صفراوى يا سوداوى عارض مىشود و با قىّ اخلاط چربى بيرون مىآيد و اكثر بيهوشى و غشى پىدرپى اتّفاق مىافتد و عرق بد بو و بول و براز مريض بدرنك و بدبو مىباشد و كاهى باشد كه لون بول سبز يا سياه مىشود و در اكثر اشتهاى مريض بالمرّه ساقط مىشود و نبض