علي بن محمد حسينى تبريزى مرعشى
29
قانون العلاج ( فارسى )
در حفظ صحّت و بيان مستعدّين اين مرض بدانكه سزاوار آنست كه مردم بكريزند از آن بلادى كه طاعون و و با افتاده باشد بجهة آنكه آدمى كمتر از لكلك و پرستوك نمىباشد كه از جايى كه عفونت هست فرار نموده در موضعى سكنى مىكنند كه عفونت نيست وقتىكه حيوانات ما عدم عقل از اين عفونت مىكريزند پس انسان بطريق اولى بايد بكريزد و بجهة آنكه انسان عاقل و متصرّفست در كلّيات و جزئيّات امّا نه چنين گريختن كه با فراغت بال مثل سفها و جهّال لهو و لعب را پيشهء خود ساخته با خاطر جمعى مشغول معصيت خالق ارض و سما باشند و كريختن را بجهة آن ننوشتم كه نعوذ باللّه كه بعد از حكم حتمى خالق سبحان از تحت فرمان واجب الاذعان بيرون خواهد شد حاشا و كلّا فانّ اجل اللّه لآت و اينما تكونوا يدرككم الموت و لو كنتم فى بروج مشيّدة و اذا جاء