روايت شده است كه حضرة موسى ابن جعفر ع را چون شهيد كردند در پاى مباركشان اثر حنا بود و اين دليل جواز است و از حضرة رسول ص مرويست كه هركس داخل حمّام شود و نوره كشد پس حنا بمالد از سر تا پاى خود را امان است از براى او از جنون و خوره و پيسى و آكله تا وقت نوره ديگر در خبرى است كه فقر از او دور مىشود و شخصى مىگويد كه حضرة باقر ع را ديدم كه از حمّام بيرون آمدند از سر تا پاى ايشان مثل گل سرخ بود از اثر حنا و شخصى گويد كه حضرة باقر ع را ديدم كه حنا گرفتند و بر روى ناخنهاى خود گذاردند بعد فرمودند چه مىگويى در اين كار عرض كردم چه خواهم گفت و حال آنكه شما عمل مىفرماييد و پيش ما اين كار جوانان است فرمودند كه چون نوره به ناخن رسد آن را تغيير مىدهد حتّى آنكه به ناخن مرده‌ها شباهت به هم مىرساند پس باكى نيست اگر آنها را تغيير دهند يعنى رنگ كنند بالجمله آنچه از اخبار فهميده مىشود آن است كه سنّيان انكارِ از بستن حنا به دست داشتند