مىگردد و صورة انسان را مهيب مىكند و از اينها گذشته سيرت فسقه و صوفيّه خبيثه است پس مخالف صورت انبيا و مرسلين و موافق صورة اعداء دين است و در مذمّت آن همين كفايت مىكند و تعليم دادن كه بر لب بخوابد و رو به دو طرف صورت باشد فايده نمىدهد و مأواى شيطان و مخالف بندگان رحمان باز هست و آن حيله نفس است كه مىخواهد دست از خصلت اعدا برندارد و حدّ گرفتن آن آن است كه از روى سرخى لب آن را بچيند تا بسفيدى دور لب برسد و در حديثى است كه گرفتن شارب نشده است يعنى دفع جنون و مرض كند و امّا جماعتى از فقها كه فتوا داده‌اند بلكه شارب يعنى سبيل را به كلى بايد تراشيد كه هيچ نباشد اشتباه كرده‌اند و بسيار صورت را قبيح مىكند و معنى احاديث را نفهميده‌اند و حضرة رسول ص ع فرمودند شوارب را مبالغه كنيد در گرفتن و ريش را ترك كنيد و شبيه به يهود نشويد و در حديثى شبيه به مجوس نشويد و باز حضرة رسول اللّه ص ع فرمودند كه مجوس ريش خود را چيدند و شارب خود را بسيار كردند و بدرستى