محمد حسين بن محمد هادى عقيلى علوى شيرازى
848
مخزن الأدوية ( ط . ج )
شقردانه : حرمل است . شقربن : شقرديون است كه ثوم برى باشد . شقردى قرادس و شقردين : ثوم مطلق است . شقارى و شقيق : شقايق النعمان است . شقوردوفراسيون : ثوم الكراث است . شقى رغلا : بسفايج است . فصل الشين مع الكاف شكاعه : خارى است كه پر مىكند دهن شتر را و به فارسى ژاژ نامند . شكانك : قانصه طيور را نامند . شكر بادام : به فارسى نقل بادام را نامند و به زردآلوى خشك كه تخم آن را برآورده و به جاى آن مغز بادام شيرين گذاشته باشند نيز اطلاق مىنمايند . شكر برگ : اسم فارسى شكر پاره است كه حلواى خاص است شكر پنير : اسم فارسى فانيذ سنجرى است و حجر العاج را نيز نامند . شكر سنگ : حجر اعرابى است و فانيذ سنجرى را نيز نامند . شكره : اسم فارسى باشق كوچك است . شكرهنج : به فارسى حسك است . شكفه : مخفف شكوفه است . شكل : نباتى است كه به فارسى خوش نظر نامند و ريحان تاتارى را نيز و به تركى قلعه و آن مجنح است . شكنبه : اسم فارسى كرش است كه به هندى اوجهر نامند . شكنج : اسم مار است و گفتهاند مار سرخ را نامند . شكند : به فارسى خراطين را نامند . شكنه : به كسر قنفذ كبير است كه دلدل نامند . شكوثى و شكوثا : كشوث است . شكوفه : اسم فارسى زهر الاشجار است كه فقاح نيز نامند . شكوفه ام غيلان : برم است . شكوفه سورنجان : اصابع هرمس است . شكوفه سنگ : زهرة الحجر است . شكوفه مس : زهرة النحاس است و اقليمياى نحاسى را نيز نامند . شكرهيج : حسك است . شكبر : شفترنگ است كه به خراسانى شليل نامند و آن پيوندى از زردآلو و شفتالو است . شكال : به ضم كاف عجمى اسم فارسى فحم است كه به فارسى زغال و انگشت نيز نامند . فصل الشين مع اللام شلا : زرنيخ احمر است . شلافتن : عبارت از مطبوخات و نقوعات است . شلتوك و شالى : اسم فارسى ارز غير مقشر است . شلجم احمر : شب اندر است . شلخ : تخم انجبار است . شلغفار : اصل السوس است . شلغم : شلجم است . شلق : به كسر و به فتح به عربى اسم سمك صغير است . شلقه : به عربى بيضه ضب است چون بيندازد . شلك و شلكار و شلوك : به فتح علك است كه به فارسى زلو نامند . شلم : به فتح معرب شلجم است . شلم : به كسر اسم مطلق صمغ است . شلما : بقله يمانيه است . شلمابه : شلغم در آب جوشانيده است . شلمك : شيلم است . شلمين : به يونانى حلبه است . شلون : اسم فارسى حيوانى است از جنس شغال . شليثا : به يونانى اسم معجون است و در قرابادين مذكور شد . شلير : ميوهايست شبيه به شفتالو و از جنس آن و به فارسى شفترك و شليل نامند . فصل الشين مع الميم شماج : خبز الشعير است . شمار : به لغت مصر و شام رازيانج رطب است و گفتهاند انيسون است به همان لغت و به كسر چوب بسيار صلبى است كه دسته تبر و تيشه و چكش و غيرها از آن مىسازند . شمار : به سريانى سرو است . شمبليله : به اصفهانى حلبه است . شمخاطر : ملح هندى است . شمدانه : عناب است . شمر : به فارسى سرشير و به تركى قيماق و به هندى ملايى نامند و نيز اهل شام رازيانه تر را نامند و اهل مصر انيسون را . شمرا : به سريانى دخان است . شمراخ : به عربى خوشه پر از انگور است . شمرادسطركا : به سريانى دخان ميعه سايله است . شمرادلبونا : دخان كندر است . شمس : به اصطلاح اهل صنعت ذهب است . شمسيه : دهن فجل است و سندليطس را نيز نامند . شمشاد و شمشار : به دال و به راى مهملتين اسم فارسى بقس است . شمش در : به لغت فرس زند و پازند ثوم است .