فم رحم و صلابت آن و در ساير افعال قريب به ميعه سايله . المضار : مصدع ، مصلح آن رازيانه . مقدار شربت آن : تا دو مثقال بدل آن : جاوشير است . ميفختج به فتح ميم و سكون يا و ضم فا و سكون خاى معجمه و فتح تاى مثناة فوقانيه و جيم معرب ميپخته فارسى است و به يونانى اغليقن نامند به معنى عقيد العنب . ماهيت آن : آب انگور است كه در طبخ زياده از دو ثلث آن نسوزد و غليظ گردد و مايل به ترشى باشد و در گيلانات آن را دوشاب ترش نامند چون با خاك دوشاب بجوشانند شيرين گردد آن را دوشاب گويند و به عربى دبس و در دبس ذكر يافت و گاه در آن هيل و جوزبوا و قرنفل و امثال اينها اضافه مىنمايند . طبيعت آن : در دويّم گرم و در اول خشك . افعال و خواص آن : موافق سينه و ريه و آبله و حصبه و معين بر نفث و تليين طبع و محرك باه و جهت وجع گرده و مثانه نافع و داخل شراب خشخاش معروف به دياقوذا كرده مىشود . المضار : در محرومين اكثار آن مولد صفراى غليظ ، مصلح آن ميوهاى سرد و ترش . بدل آن : دوشاب انگورى است .