محمد اكبر بن محمد شاه ارزانى دهلوى
29
مجربات اكبرى ( فارسى )
همچنان كنند تا دوازده ماشه ، هرتال در دوازده پط خرج شود و من بعد ذلك بدون استعمال هرتال شنگرف را در بيضه بطريق معهود پط همىدهند تا يكصد و يك بار همگى آتش داده شود ؛ حبة منه إذا طرح فى القمر المذاب يجعله الشمس فائق الذهاب و بخاطر دارند كه هنگام آتش دادن بوى سوختن ز روى بيضه ، همچو بوى كباب برمى آيد مادامىكه آن بو فرو نشود ، بيضه را از آتش نه برآرند و بايد كه اين بيضه او را پاچك چنان نهند كه بيضه بر زمين باشد و زير بيضه پاچك نبود ، زيرا كه شنگرف ثقيل است به ته مىنشيند اگر در زير بيضه هم آتش باشد خوف است كه شنگرف سوخته گردد و حاصل آنكه اگر زير بيضه آتش نباشد بهتر است از گرد و اطراف و بالا ، آتش درگيرند از همان سه عدد ، و پاچك و ته بيضه ، از آتش خالى باشد . طريق خوردن سيماب : كه در شكم بماند و نفع وى ظاهراست : بگيرند سيماب هر مقدار كه خواهند خورد در كاغذ يا برگ پان نهند و اين افسون سه بار بخوانند و بر آن بدمند و در هر بار اول و آخر در دو ضم كنند پس آن را فرو برند قبل از خوردن وى نخستين بايد كه برنج پخته و جغرات تناول كننند با روغن يا بى روغن و متصل وى سيماب خورند به طريقى كه گفته شد و بعد از خوردن سيماب اندكى دهن بسته دارند و تكلم نكند تا سيماب از دهن فرو نيفتد و دو روز در ميان همبرين سان سيماب را مىخورده باشند به قانونى كه گفته شد در هفت روز نفع وى پديد آيد و مداومت هر قدر كه به كار برد مختار و اول از نيم توله ، شروع كند پس چون به طبع موافق آيد هر قدر كه خواهد آهسته آهسته بيفزايد اما در ايام سرما بايد خورد نه در گرما و كسى كه مبرودى و مرطوبى بود از اين