26 / تور : پسر فريدون كه با سلم برادر كوچكتر خود ايرج را كشتند . 27 / جامه كبود : مقرى ولايت نخلستان كه با خوش‌الحان هم‌صحبت شد . 28 / جراده : از منكوحات سليمان ( ع ) . 29 / جهان‌پيما : مادر نسيم و شمال . 30 / جهانگرد جادو : يكى از مقيمان ديار نخلستان كه شباهنگ را فريفتهء چمن‌آرا كرد . 31 / چمن‌آرا : دختر عالم افروز كه شباهنگ به او دل باخت . 32 / حادثه : عيار پيشه‌اى كه شوهر آشوب بود . 33 / حاسد : از ندماى كمال . 34 / حام : پسر نوح كه زنگيان و حبشيان و جابران از او در وجود آمدند . 35 / حسن : معشوقهء طالب كه به او وفادارى نكرد . 36 / خذلان : گبرى كه در تنگناى حيرت راهزنى مىكرد . 37 / حسن ميمندى : وزير محمود غزنوى . 38 / خضر : پيرى دانا در شهر اسكندريه و برادر الياس و نائب مناب اسكندر . 39 / خوش‌الحان : جوانى خواننده كه خدمت سلطان نوروز رسيد . 40 / خوش‌كلام : طوطى طالب كه پيام او را به حسن مىرساند . 41 / خوشنواز : ملك هياطله . 42 / دارا ( داراى اصغر ) : پسر دارا كه پس از او به تخت پادشاهى نشست . 43 / دارا ( داراى كبير ) : پسر هما و پادشاه عجم . 44 / داعى : پسر نامدار و عاشق مراد . 45 / درّى شبرو : پيادهء زهره‌بانو . 46 / دورانديش : از حكماى روزگار كه طالب را راهنمايى كرد . 47 / ذو القرنين : لقب سكندر . 48 / رعد : از برادران سحاب‌الفيض كه رفت زلال را بياورد . 49 / رغام ( خواجه ) : پدر ابن تراب و از مقرّبان درگاه پادشاه . 50 / روشن‌راى : وزير محمد بن اسحق . 51 / روشن‌ضمير : عارفى در شهر صفا كه داعى از مريدان او شد . 52 / روشنك : دختر دارا كه به وصيت دارا اسكندر او را به نكاح خود درآورد . ريّان - ملك ريّان . ريغاث - سيامك . 53 / زاغ‌وش غمّاز : از ملازمان سيف بىباك . 54 / زرگر ( استاد ) : دوست استاد نقاش كه به او خيانت در امانت كرد و نقاش با ترفندى او را وادار به توبه نمود . 55 / زلال : دختر ملك دريابار و همسر خواجه رغام و مادر ابن تراب . 56 / زهره‌بانو : پادشاه كشور پنجم .