راهنماى گمراهان و دليل ناقصان بوده‌اند . صاحب روضة الاطهار قبرشان را در محلهء سرخاب نشان داده و روايت كرده از مرد صالحى كه حضرت رسول - عليه السلام - را شب در واقعه ديده‌اند در همان محل كه آن بزرگواران مدفونند متوجه دعا و مناجات بوده . رحمة الله عليهم . سيد محمد ماهرو : نيز كه يكى از سادات عالىمقدار بوده . آن بزرگوار را از اولاد مير حيدر تونى دانسته‌اند چنان‌كه صاحب رياض الابرار كه در زمان سلطان حسين صفوى بوده نوشته است كه يكى از فرزندان مير حيدر تونى در بلندى محلهء سرخاب آسوده ، اسمش محمد و لقبش ماهرو بوده . رحمة الله عليه « 1 » . مير عبد الله طباطبائى : كه از اولاد شرفاى مكهء معظمه هستند و نسبشان به واسطهء حسن مثنى به امام همام حسن بن على بن ابو طالب - عليه السلام - مىرسد و در روضهء اول در اين كتاب در احوالات حضرت عبد الله بن زيد بن امام حسن اشاره به اين مطلب شده . مجملا آن بزرگوار مرد بسيار زاهد و عابد و خداپرست بوده و در سال دوم از جلوس حضرت شاه جهانگشا شاه اسماعيل - انار الله برهانه - در سنهء نهصد و شش پشت به دنياى فانى كرد و قرابت اولاد آن جناب به سلاطين قراقوينلو و نقار ايشان با شاه جنيد - عليه الرحمة - در توليت مقبرهء شيخ صفى الدين و انتقال سلطنت قراقوينلو به فرقهء [ 35 ] آق‌قويونلو از مشهورات است . داعى هم در روضهء پنجم از اين مجلده تفصيلا خواهم نوشت . به تكرار نپرداختم . مير مخدوم بزرگ لاله « 2 » : از بزرگان مشايخ دار السلطنهء تبريز و از مريدان قطب الاوليا شيخ طيفور بسطامى الشهير به ابا يزيد بسطامى بوده . سلطان غازان خان ارادت زياد به آن سرحلقهء اوتاد داشت . در سال هفتصد و پنج هجرى سال سيم از جلوس شاه خدابنده سر به زير خاك سياه كشيده . رحمه الله .

--> ( 1 ) . روضة الاطهار ، ص 87 . ( 2 ) . همان ، ص 131 ؛ روضات الجنان ، ص 274 .