است . ايشان را فرزندان محمد حنفيه مىدانند و عوام ايشان را نيز « عون على » و « زيد على » مىخوانند و ليكن اسم شريفشان محقق نيست » . حقير هفتهء گذشته به زيارت ايشان مشرف شده لوحهء زيارت نامهء آن دو بزرگوار را خوانده ديدم كه در پائين لوح بعد از سلام بر پدران عالىمقدارش خطاب به آنها است كه : السلام عليكما يا بن امير المؤمنين و يا بن محمد حنفيه » . پس يقين توان كرد كه اين هر دو بزرگوار همان پسران جناب محمد حنفيه‌اند كه در تبريز نشان داده‌اند . مجملا اين دو امامزادهء عالىتبار در زمان حكومت عبد الملك مروان و تسلط حجاج بىايمان ، از خوف آن حرام‌زادهء ولد زنا فرار به ايران نموده باز از چنگ آن حرام‌زاده خلاص نشده مأمورين آن لعين ، آن دو فرزند امير المؤمنين را به فيض شهادت رسانيدند و در مكان مسجد دار كه الآن به « مسجد دال ذال » مشهور است آسوده گرديدند . و همان مسجد كه علامت قبر آن بزرگواران با صندوق و ساير علايم در محلهء مهاد مهين در سر كوچهء حاجى على اكبر شعلا نزديك به دروازهء مهاد مهين اتفاق افتاده در اين چند سال شخص عالىهمتى به تعمير آن بقعه پرداخت . فتقبل الله . در احوالات امامزادهء اعظم سيد ابراهيم - عليه السلام - اين بزرگوار را بعضى از اخبار فرزند بىواسطهء حضرت موسى بن جعفر ( ع ) مىدانند و دليل ايشان اين است كه مىگويند كنيت جناب موسى بن جعفر ( ع ) [ 19 ] ابو ابراهيم بوده و نسبت و سبب اين كنيت از جهت همين بزرگوار است ، و مىگويند كه در همهء كتب امامت ، نام آن بزرگوار در جريدهء اسماء اولادش معين است ، و در باب مدفن او كسى چيزى ننوشته كه در كدام كشور مدفون است . پس يقين توان كرد كه آن بزرگوار فرزند بلا واسطهء حضرت موسى بن جعفر - عليه السلام - خواهد بود . دليل ديگر زيارت‌نامهء آن جناب است كه عرض مىكند : السلام عليك يا بن موسى بن جعفر و اخا رضا غريب الغرباء . اگر برادر على بن موسى نبود مخاطب به اين شرافت