ميرزا محمود مستوفى وزير دارالخلافه به لقب جنابى سرافراز شد . محمد حسين خان رئيس عمله‌جات حكومت دارالخلافه به نشان سرتيپى از درجهء سيم نايل آمد . اين اوقات ارادهء عليهء همايونى اقتضا فرمود كه ترتيبات سابقهء ادارات دولتى را تكميل فرمايند و تكاليف هر دايره مستقلا محدود باشد و دراين حسن ترتيب نتايج و فوايدى كه هميشه مقصود خاطر خطير همايون است به سهل‌ترين وجه حاصل شود . نواب اشرف و الا امير كبير نايب السلطنهء دولت عليه ادام الله اقباله العالى و جناب اجل آقاى مستوفى الممالك و جناب اشرف سپهسالار اعظم به حضور مهرظهور خسروانه احضار و بدين‌گونه خطاب فرمودند كه : « انتظام مهام مملكت اگرچه به مراقبت و دولتخواهى وزراء و كارگزاران دولت قصورى ندارد ليكن هنوز خاطر ما قانع و راضى نيست كه معاذير و بطىء اقدامات شما اصلاحات فوريهء امور را تأخير كرده و منظورات بلند ما را به مقام انجام نياورده است . چون نايب السلطنه را در مبادى عمر و شوق و شور جوانى به رجوع خدمات امتحان كرده‌ايم و مىبينيم به غيرت و دانش فطرى چه قدر به خدمت دولت مايل است در رتبهء شاهزادگى پايهء وزارت هم داده و دراين خطاب با شما شريك مىكنيم و ادارهء امور مملكت را چنان كه بود با چندين مراتب استيلا و استقلال به شما تفويض مىشود به شرايط و حدودى كه خواهيم نوشت و شما سه نفر را به اجراى اين تكاليف مأمور و مسئول قرار مىدهيم . بايد وزراى ما متفق و متحد باشند . بايد در كارها به طرز و اسلوب كهنه قانع نشوند . بايد از دستگاه وزراء اسباب تفرقهء حواس و مفسدهء وسواس منسوخ شود . كذلك در حضور ما وسايل و وسايط مختلف انتظام احكام و عرايض را مختل نكنند . تمام نوشتجات از هر قبيل و هر قسم به امين الملك برسد و او به حضور آورده عرض كند و جواب هر اداره را او بفرستد . دستورالعمل و تكاليف شماها را مىنويسم و بايد خود را به تمام آنچه معين و مقرر كرده‌ايم مكلف بدانيد » . پس از رخصت وزراى فخام جناب امين الملك را به حضور همايون