از آنجاه در پشت تپه‌هاى شنى به طرف ده ميشه كلايه يا پهدر رود كه از دهكده كوده ميگذرد سپس نياسه واقع است كه بين آن و مرز خليجى به طول تخمينا دو فرسخ واقع شده است . از رود خانهاى ديگرى كه عبور كرديم عبارت بودند از : زمين جوب ، پادنگ رود ، چلكرود كه ماهى آزاد فراوان دارد . بعد از آن چورسر است كه يكى از محلات شير رود مىباشد و پس از آن قريهء تميجانه واقع است كه ما در آنجا آنجا از رود خانهء چورسر و بعد شير رود « 28 » كه نهرم يا تيرم نيز ناميده مىشود عبور كرديم كه هنگام سيلابى بودن از آن نميتوان گذشت . و قدرى دور تر از يك شعبه رود مزبور گذشته و طولى نكشيد كه به محلهء شير رود رسيديم . آب ديگرى را كه بايد عبور كرد آوسياه رود بود « 29 » و آن نهر كم عمقى است در سمت مشرق قريهء لپه سر . سپس از ساحل دريا و باز از ميان جنگلى كه خار فراوان داشت عبور كرده برود خانه واچك آمديم . از واچك راه باريكى هست به ده گليجان كه محلهء عمده بلوكى به همان نام است . اين بلوك از مغرب به نياسه رود و از مشرق به مرز و از جنوب بوسيله كوههاى ليمرز و گرد كوه كه در حوالى آن ييلاقات اشكور واقع است محدود مىشود . بيشتر سكنهء ناحيهء گليجان از اشكور و عده كمتر نيز از گيلان و طالقان و الموت ميآيند . بعد از واچك ، فيكا رود است كه تاريك محله در طرف راست آن واقع شده و قدرى بالاتر زمين جوب ( شايد همانست كه مكنزى نسيه كلا گفته است ) مىباشد كه نسيه محله در سمت راست آن واقع است . بعد ما از آب كريم آباد و گوسرى و شعبهء مرز گذشته به مزريا رودخانهء شهسوار كه عمق كمى دارد رسيديم . در شهسوار به سمت جنوب شرقى حركت كرده به محل وسيعى وارد شديم و از بستر نهر مزرلات در حدود يك ربع ساعت پيش رفته سپس از چشمه كيله كه كف ريگزار و عريضى داشت گذشته