ميرزا على خان نائينى ( صفاء السلطنة )
71
گزارش كوير ( سفرنامه صفاء السلطنه نايينى " تحفة الفقراء " ) ( فارسى )
اول محلى از آن نواحى كه به شرف اسلام مشرف شدند ، اينجا بود . عرب آن را محمديه نام نهادند . و اسم قديم آن متروك و غير معروف است . يك قلعهء كوچكى در بالاى تپه ، سنگى در ميان قلعه واقع است كه ابتدا همين قلعهء كوچك مسكون بوده و بعدها مهجور شده الآن احدى در آن ساكن نيست . ميدانى وسيع و طويل دارد كه در دههء عاشورا تعزيهخوانى و نخلگردانى « 48 » مىكنند . مسجد جامع اينجا هم ديده شد . خيلى مسجد قديمى است . قبر محمد بن على ابن دولتشاه اينجا است كه صاحب تذكرهء دولتشاهى است . تاريخ وفاتش بر لوح سنگى محكوك و به سنهء ( هشتصد و چهل و هفت ) مورخ است . يك قطعهء كاشى در بالاى محراب نصب و بر آن اين عبارت نقش است : باعث تجديد هذا المسجد محمد مؤمن ابن شاه منصور ابن شاه حسين ابن محمد شمس الدين لاكهء تعريقا فى ، شهور خمس و ثلاثين و الف من الهجرهء 1035 . پنجشنبه دوازدهم : به زيارت مصلى و بقعه و مزار مرحومان حاجى عبد الوهاب نائينى و حاجى محمد حسن يزدى رحمهما إله رفتم . هر دو پير در يك بقعه مدفونند . مرحوم حاجى عبد الوهاب در وسط بقعه ، و مرحوم حاجى محمد حسن در شاه نشين طرف قبله واقع شدهاند . مقبره در وسط صحن وسيعى واقع و از اطراف ايوان رو به حياط باز است . اصل بقعه و فضا را در عهد شاهنشاه مبرور محمد شاه مغفور البسه اللّه حلل النور از خرج دولت طرح انداخته و نيمه تمام ساختهاند . مرحوم مرتضى قليخان وكيل الملك پولى جهت اتمام آن داده بود . قدرى بندكشى و غيره كرده بودند ، اما هنوز هيچ در و پيكر ندارد . طرف شرقى آن را حاجى محمد على پيرزاده اوقات توقف در نائين مشجر نموده و ساير اطراف باير مانده است . جمعه بيست و هفتم : با جناب والد به عزم بالا بادچه كه از ييلاقات چهار فرسخى نائين است ، حركت نموديم . در داخل نائين به مسجد بابا عبد اللّه رسيديم . سنگى طولا سه چهار يك و عرضا نيم ذرع بالاى سر در مسجد نصب است كه هنوز بندهء درگاه آن را نخوانده بودم . ايستاده خواندم . قطعهء ماده تاريخ فوت مرحوم ميرزا زين العابدين جدجد كمترين بود و ماده تاريخ اينست كه « دايم باد بزم خلد زين العابدين راجا » « 1185 » . خلاصه بعد از زيارت مختصرى در امامزاده سيد سلطانعلى و فاتحه در مصلى به بالا بادچه آمديم . بالا بادچه در جنب بالا باد واقع و بالا باد يكى از منازل عرض راه اصفهان است ، رباطى از قديم اينجا هست كه مردم شاه عباسى مىگويند و حال آنكه
--> ( 48 ) - نخل : رجوع شود به معين .