محضر پاك تو اى پير خرابات كجا است * تا كه چون باده بر آن خاك فشانم جان را گيرم از صبر دل خويش چو سندان كردم * پتك عشق تو به هم برشكند سندان را دولت عشق تو و عدل ملك باد مدام * كاين دو برداشت ز دل‌ها ستم دوران را اى فرو برده به خون دل « مشتاقى » دست * بر سر خاك نشينان مفشان دامان را كر قوافيست مكرر صنما خورده مگير * زانكه باقل كند آهنگ غمت سحبان را [ رباط كنار گرد ] بالجمله اول صبح وارد رباط كنارگرد شدم . از كمال خستگى ، مجال تحقيقات لازمه نبود . اجمالا كثافت اين كاروانسرا ورد است . عمارات بر كهنگى آن دلالت مىكند . حسنخان پسر مرحوم صاحبقران ميرزا را در كاروانسرا ديده ، دو سه ساعتى گرفتار استماع ترهات او بودم . پاسى از شب گذشته ، روانهء حضرت عبد العظيم عليه السلام شدم . مسافت پنج فرسخ است . [ حضرت عبد العظيم ] روز پنجشنبه سلخ شهر شوال المكرم 1300 : نماز صبح را در زاويهء مقدسه به جاى آورده ، سجدات شكر الهى به تقديم رساندم كه زنده به اين مقام شريف رسيده‌ام . شرح جلالت قدر و احاديث وارده در زيارت آن حضرت و ذكر آنچه از عمارات عاليه در اين دولت ابد مدت از خرج خاصهء دولت و سعى اركان سلطنت در آستانهء مقدسه حضرت عبد العظيم ( ع ) به ظهور رسيده است . زياده از آن است كه در اين مختصر روزنامه شمه‌اى از آن به رشته بيان كشيده آيد . [ بيت ] گر بريزى بحر را در كوزه‌اى * چند گنجد قسمت يكروزه‌اى از مستحدثات جديد اين آستانه چيزى كه ابتداء به نظر آمد ازاره « 73 » ايوان مبارك بود كه به سنگ رخام با صيقلى تمام سمت اتمام يافته ، در وسط آن بيتى چند حك شده و از بانى آن‌كه جناب جلالتمآب امين السلطان محمد ابراهيم خان مىباشند و تاريخ امر ذكر كرده و ماده تاريخ اينست « كرد تعمير كعبه ابراهيم سنهء 1300 » .

--> ( 73 ) - ازاره : . . . آن قسمت از ديوار اطاق و يا ايوان كه از كف طاقچه تا روى زمين بود . فرهنگ معين .