مىكند . نگارنده به اين نتيجه رسيده است كه جنوب و جنوب غرب خود روستاى سيد ميران فعلى محل قبرستان بسيار قديمى بود و روستاى اصلى در پاى تپه گران‌كوه قرار داشت . زيرا اهالى بخش يادشده روستا ، در زمان پىكنى ساختمانهاى خويش بطور مرتب سنگ مزارها را از دل خاك بيرون مىآوردند . سنگهاى عكس‌بردارىشده در صفحات بعد همگى بدين‌طريق كشف و در زينبيه روستا و يا در ميان خانه اهالى نگهدارى مىشوند . تعداد بسيارى از سنگ مزارها هم در اواخر سال 1382 خورشيدى در زمان حفاريهاى شركت گاز در مكان يادشده ( كوچه گران‌كوه در جنوب و جنوب غربى روستا ) از دل خاك به صورت خردشده و شكسته بيرون آمدند . هم‌اكنون در « لته » ( باغ ) هاى موجود در اين قسمت روستا ، در حاشيه رودخانه شصت‌كلاته هنوز قبور قبرستان قديمى در ميان علف زارها به چشم مىخورند كه خود نگارنده سه مورد آن‌ها را بعينه ديده است . زينبيه فعلى روستا دقيقا بر روى همين قبرستان در سال 1372 - 3 خورشيدى ساخته شد ، آن هم بدان‌جهت كه سنگ بسيار مجلل و باشكوهى را در حين خاك‌بردارى پيدا كردند كه در زير آن دو جسد متعلق به دو برادر سيد در كنار هم در دل خاك آرميده بودند . قبل از اين تاريخ ، از سال‌ها پيش اهالى ده يك چهارديوارى كوتاه و بدون سقف را بدور همين مكان كشيده و مورد عنايت و احترام قرار داده بودند . اهالى روستا اين مكان ( زينبيه فعلى ) را محل دفن « دو سيد بزرگوار » معرفى كرده و مىكنند . در شمال قبرستان جديد روستا ( در وروديه شمالى ده ) يك مكان كوچكى را هم اهالى « سيدا » ناميده و زنان غروب پنج‌شنبه در آنجا جمع مىشوند و به پختن آش و روشن كردن شمع مىپردازند تا از وجود امراض رهائى يافته يا حاجت‌هايشان برآورده شوند . اين محيط را هم اهالى ، محل دفن عده‌اى از سيد و سادات مىدانند . آنچه كه مسلم است آنكه حضور سادات و جمعى از سيدها در اين ناحيه سبب گرديده نام روستا را سيد ميران بنهند . همانگونه اشاره شد حتى روستاى سدن را كه از سوى شمال به سيد ميران وصل شده ، در گذشته سيد كلاته مىناميدند . سنگ مزارهاى بدست‌آمده از دل خاك كه تصاوير آن‌ها را ارائه نموده‌ايم ، خود گوياى همين واقعيت تاريخى هستند . اين سنگ‌ها از نظر جنس ، فرم ، خطوط ، نقوش ، رنگ ، اندازه و نوع متن دقيقا شبيه سنگ مزارهاى ناحيه روشن‌آباد ، شموشك ، اسبومحله ، كلاسنگيان و چند محيط ديگر واقع در