سيدميران و سنگ مزارهاى تاريخى آن در 11 كيلومترى غرب شهر گرگان دو روستاى سدن و سيدميران در دامنه سرسبز و كوهپايه‌اى سلسله جبال البرز واقع شده‌اند كه تاريخ آن‌ها پيوند عميقى با حضور « سيد » ها در اين منطقه دارد . روستاهاى بلوك « سدن رستاق » ايالت استراباد كه در غرب آن قرار مىگرفت ، از گذشته دور جزو تيول و سيورغال ( اراضى تقريبا فئودالى ) گروهى از سيدهاى اشراف بود كه قبل از صفويان مورد توجه و التفات سلاطين و حكام بومى بودند . ظهير الدين مرعشى در تاريخ خود ( صص 382 و 385 ) بطور صريح اشاره كرده كه : « سيد قوام الدين ، سيد على ، سيد حمزه پسران سيد غياث الدين و نيز سيد حسين ، سيد حسن پسران سيد عبد العزيز و همچنين خود سيد شرف الدين گورشان در استراباد واقع گرديده است » . اين گروه از شيعيان كه خود را سادات سيد و از سلاله پيامبر مىدانستند يا از خاندان مرعشى مازندران بودند كه پس از سركوب شديد آن توسط سپاه تيمور لنگ ، عده‌اى به اطراف و اكناف از جمله استراباد گريخته و در اينجا هم مورد توجه گروهى از مردم قرار گرفتند و يا از سادات حسينى عصر علويان بودند كه پس از تسلط علويان بر طبرستان و سپس گرگان ، به شرق ايالت گرگان ( استراباد ) آمدند و بعنوان عمال و كارگزاران علوى صاحب تيول و سيور غال ( اراضى وسيع كشاورزى ) شدند . چند قرن بعد يعنى در زمان صفويان ، با رسميت يافتن مذهب تشيع ، بار ديگر شيعيان و سادات مورد عنايت قرار گرفته و بسيارى از آن‌ها صاحب مشاغل و مناصب عالى ، قراء و اراضى وسيع سيورغالى و تيول شدند كه اسناد آن‌ها در منطقه گرگان فعلى به حد وفور يافت مىشوند . خاندان حسينى مفيدى ، موسوى ، موسوى مفيدى ، سماك ، درازگيسو ، شيرنگى ، بنى كريمى ، بنى عقيل ( عقيلى ) و . . . از جمله اين خاندان سيد و سادات بودند . در اين ميان حسينىها كه تعدادى از فاميلهاى يادشده منتسعب از آن بودند ، در راس اين گروه سادات قرار داشتند . منطقه روشن‌آباد ، شموشك ، اسبومحله ، كفشگيرى ، سيدميران ، سدن و چند مكان ديگر از جمله نقاطى بودند كه به همراه اراضى وسيع آن‌ها بعنوان سيورغال و تيول در اختيار چند خانواده سادات ( سيد ) قرار گرفت . در اسناد تاريخى مربوط به اين منطقه ، نام بسيارى از اين زمين‌داران بزرگ سادات آمده كه اراضى آن‌ها نسل‌به‌نسل به اولادهايشان به ارث