دخترى خود از س‌هام قراى نوده ، ميان‌آباد ، جعفرآباد ، قلىآباد ، كناره و حسين‌آباد را به مدت 10 سال به 300 خروار شالى با حاجى شيخ محمد رضا تاجر مصالحه كرد » . 67 پس از مرگ محمد مهدى خان ملك ساعد لشكر ، بر سر ارث و مال و املاكش در قراى يادشده ، بين وارثانش اختلاف شديدى بوجود آمد كه كار به دخالت و پادرميانى رجال و بزرگان شهر استراباد هم انجاميد . 68 به هر صورت تعدادى از اين ملك‌ها در گورستان‌هاى قلىآباد و تعدادى هم در گورستان امامزاده عبد الله حسين‌آباد مدفون هستند . روستائى كه به نوشته صولت‌نظام در اين دوران : « 115 خانوار و 713 نفر جمعيت » داشت . 69 گنبد و بارگاه اين امامزاده در وسط يك قبرستان بزرگ و تاريخى واقع شده كه مملو از سنگ‌هاى بسيار ارزنده است . متاسفانه در چند دهه اخير بخاطر حفارىهاى غيرمجاز قاچاقچيان عتيقه‌جات كه در زمان تصويربردارى نگارنده در زمستان سال 1378 خورشيدى ، 5 مورد آن در گوشه به گوشه قبرستان به چشم مىخورد ، تعدادى از سنگ هاى بسيار مجلل را تخريب و يا به يغما برده بودند . به گفته راويان مسن بومى ، سنگ مزارهاى زيادى در گذشته ( تا اواخر دوره رضا شاه ) بر روى قبور ديده مىشدند كه پر از تصاوير حيوانات مثل خرگوش ، بز و پرندگانى همچون كبوتر و عقاب بودند . بااين‌وجود هنوز چندين گورسنگ باارزش و پركار از نظر هنر حجارى ، نقاشى و خوشنويسى را مىتوان بر روى قبور ديد كه تصاوير تعدادى از آن‌ها را ارائه نموده‌ايم . اين قبرستان در حقيقت متعلق به مردم قلىآباد يادشده در صفحات قبل هم بود و به همين دليل هم سنگ‌هاى معمولى و ساده آن از نظر جنس ، نوع خط و استفاده از خطوط و اشكال هندسى ، با دو قبرستان قلىآباد سنخيت و تشاب‌هات زيادى دارند . مثلا اكثر قريب به اتفاق سنگ‌ها از نوع تخته‌سنگ‌هاى بزرگ رودخانه‌اى هستند . بعلاوه غير از اين دو روستا ، مردم دهكده‌هاى ديگر مثل نوده ملك ، ميان‌آباد و گوزن هم از گذشته دور اموات خود را در اين قبرستان تاريخى دفن مىكردند . در درون بارگاه امامزاده عبد الله و بر روى مرقد هم صندوق چوبين بسيار نفيسى قرار داشت كه متعلق به قرن 9 ه . ق ( سال 876 - عصر تيمورى ) بود . متاسفانه چند قسمت از بدنه اين صندوق را سارقان به سرقت بردند و فقط يك بخش از آن باقى مانده كه تصوير آن‌را در