از حد بلند هستند و دقيقا شبيه انواعى محسوب مىشوند كه حدود يك و نيم قرن پيش وامبرى آن‌ها را يزكا ( يسكا ) ، مولف نسخه خطى « تفصيل احوال تراكمه » در سال 1299 ه . ق يون‌ووشا و بارنز آن‌ها را به همراه علامت‌هاى چوبين‌شان يوزكا ناميده بودند . 41 مورد ديگر آنكه بر سر و ته بعضى از قبور علامت چوبى ساده‌اى را نصب نموده‌اند . در تصاوير آمده در صفحات بعد ، موارد يادشده به خوبى هويدا هستند .