يكى از مقبره‌هاى درون كاخى دهانه‌اى به طول 50 / 2 ، عرض 2 متر و قابى با سه رج آجر روى هم داشت . در طاق هلالى مقبره‌ها از آجرهاى معمولى با ابعاد 10 * 35 * 35 سانتيمتر استفاده نموده بودند . مقبره‌ها به صورت اطاق بودند كه در آن‌ها پله خورده و بالا مىرفتند . 30 تاكيد مىگردد در حاشيه « شاه‌تپه » روستاى يساقى استراباد كه قدمتى حدود چغازنبيل دارد ، پروفسور آرنه در ترانشه GI علاوه بر تعدادى قبور ، يك اطاقك برج مانند به قطر 40 / 6 متر ، ضخامت ديوارها 90 / 1 متر و اندازه‌اى حدود 5 / 7 متر كشف نمود كه با مصالح آجر ، گل و گچ درست شده بود . 31 اين بنا مىتوانست معبد و نيز يك مقبره متعلق به حكام منطقه همچون مقبره‌هاى درون‌كاخى چغازنبيل بوده باشد . مورد ديگر آنكه در اراضى اطراف همين تپه باستانى ، در سال 1367 خورشيدى ، كشاورزان آرامگاهى دالانى شكل همچون بعضى از آرامگاه‌هاى تمدن ايلام يافتند كه در درون آن جسدى وجود داشت كه پاهاى آن به سوى شكم جمع شده بود . چند خمره بزرگ هم توسط اهالى همين روستا از دل خاك در نقاط ديگر پيدا شد كه يكى از آن‌ها را نگارنده خود در سال 1369 با حضور يابنده به چشم ديد . هرچند در اين يكى جسدى توسط يابنده مشاهده نشد ، ولى بنا به قول تعدادى از اهالى ، خمره‌هاى ديگرى به همراه جسد و ظروف زندگى مورد احتياج يك انسان زنده در سال‌هاى 1352 در اطراف اين تپه بدست آمده بود . تپه قيطريه تهران قيطريه در گذشته ده كوچكى از بخش شميران شهرستان تهران بود كه در حاشيه آن و در دامنه رشته‌كوه البرز تپه‌هاى باستانى به همين نام قرار مىگرفتند . چندى بعد محوطه‌اى در حدود 5000 متر مربع از اين منطقه را باستانشناسان حفارى كردند كه در ترانشه‌هاى آن 350 گور باستانى به همراه 2500 عدد ظروف ، آلات جنگى ، زيورآلات و . . . را بدست آوردند . اين اشياء كه متعلق به 3000 سال قبل بود در عمق 30 تا 100 سانتىمترى زمين در محل دفن قبور قرار گرفته بودند . اما غير از اين موارد ، شاخصه‌هاى مهم ديگرى نيز در درون قبور به چشم مىخوردند كه عبارت بودند از : 1 - مردگان با لباس و پوشش‌هاى رايج آن زمان دفن شده و هنوز تكمه‌ها ، سنجاق‌ها و تكه‌هاى لباس پوسيده آن‌ها قابل رويت بودند 2 - روى گودال گورها را با چوب و شاخ درختان مسقف كرده بودند ( بجاى سنگ لحد ) 3 - جهت دفن