نمونه‌هاى يادشده در بالا ، در وقفنامه مشهور وى آمده كه در پايان حدود 50 نفر از اعيان ، اشراف ، رجال و معتمدين سرشناس استراباد آن‌را مهر و تائيد كرده‌اند . 70 اما چنين شخصيتهائى با وجود فضاى اجتماعى و سياسى حاكم بر كل ايران بويژه منطقه متشنج استراباد و خراسان ، نمىتوانستند از چنگ حريفان ، رقيبان و حسودان بسادگى خلاصى يابند و اصولا اسير توطئه و تسويه‌حسابهاى سياسى و مخصوصا مالى ( مصادره اموال ) مىشدند . به همين دليل سراسر زندگى او پر از تشنج بود و حتى پدر وى را بقتل رسانده بودند . 71 خاندان بتكچى در استراباد همگى صاحب املاك ، قراى متعدد و ثروت هنگفتى بودند . دختران وى از جمله بىبى خوانگارد و بىبى آقاچه فقط در يك سند مصالحه مربوط به سال 955 ه : « حصه رسد خود در قريه علوى كلاته ( آلوكلاى فعلى ) را با امير عماد الدين مسعود پسر امير سيد نظام الدين احمد استرابادى به مبلغ 1000 تنگه كه هر 6 تنگه آن يك مثقال نقره سكه مضروبه مسكو كه رايج جرجان بود ، مصالحه نمودند » . 72 در اسناد تاريخى از چند تن ديگر از نزديكان وى نامبرده شده است . از خواجه نظام الدين محمود بتكچى و خواجه درويش حسين بعنوان پسران وى ياد شده و از چند تن ديگر بدون انتساب چنين نام برده‌اند : خواجه مظفر بتكچى ، خواجه عبد الحق بتكچى ، خواجه غياث الدين بتكچى ، خواجه محمد بتكچى پسر خواجه على ، قطب الدين احمد بتكچى ، خواجه يادگار محمد پسر خواجه محمد حسين بتكچى ( كه قريه سوخته‌سراى كبود جامه را به 6 تومان به سه برادرش فروخت ) . اين عده همگى صاحب املاك وسيع و چند قريه در شرق ايالت استراباد آن زمان يعنى منطقه كبودجامه ( حاجيلر بعدى و مينودشت فعلى ) بودند . 73