شكر ايزد كه از سر اخلاص * مطلب دوستان روا گرديد خلف دودمان طيب امام * صالح واقعى ز بخت سعيد ساخت حوضى ز بهر تشنه‌لبان * كه بود خضر طالبش جاويد از ره شرم چشمهء كوثر * آب شد آب چون زلالش ديد . . . . . . . . ورد بگفت * لعن بر قاتلان شاه شهيد بهر تاريخ اين بناى شريف * فكر احباب هر طرف گرديد داد افسر بمژده آبى و گفت * كه بخور آب و لعن كن به يزيد بسعى . . . استاد محمد كاظم استرابادى صورت اتمام پذيرفت در 1093 هجريه . گورستان سيد باقر خرابه در ضلع جنوبى گذر دربنو ، در حاشيه جنوبى مدرسه عماديه ، آب‌انبار و بقعه ملا محمد مهدى استرابادى ، گورستان قديمى مربوط به عصر صفوى واقع شده كه هنوز پس از حدود 400 سال و چند بار ترميم و تغيير كاربرى ، بقاياى آن به چشم مىخورد . اين گورستان از زمانى بوجود آمد كه يكى از عارفان و زهاد مقيم شهر استراباد يعنى سيد باقر درازگيسو در گذشت و در همين‌جا مدفون گرديد . بدين‌جهت براى پرداختن به اين گورستان تاريخى و سنگ مزارهاى باقىمانده آن ، ضرورت دارد به معرفى خاندان درازگيسو و خود سيد باقر بپردازيم . غير از ايرانيان زرتشتى مقيم در كشور هند ، ايرانيان ديگرى هم در هند سكونت داشتند كه خود را به خاندان پيامبر منسوب مىكردند . اين گروه كه به « سيد » هم معروف شده بودند ، چون به رسم صوفيان موهاى خود را بلند مىنمودند به سادات درازگيسو هم مشهور شدند و در ميان لايه‌هائى از مسلمانان محيط زندگى خود قداست و اعتبار كاريزماتيك يافتند . اين خاندان بطور قطع قبل از آغاز حكومت شاهان صفوى ، به ايالت استراباد كوچيده و در اينجا مستقر شده بودند . در اسناد تاريخى اين عصر به تعدادى از آن‌ها اشاره شده است . از جمله در وقفنامه ذيحجه سال 903 ه ( اولين سال حكومت شاه اسماعيل و آغاز حكومت صفويان ) كه مربوط به شخصى بنام سيد شهاب الدين فضل الله قاضى است ، در انتها جاى مهر و امضاى فخر الدين تاج الدين درازگيسوى حسينى ، به چشم مىخورد . در پايان سند