در ده « مزرعه » از توابع علىآباد كتول از بلوك سابق استراباد رستاق ايالت استراباد ، مردم در گذشته معتقد بودند اگر محصول گندم و شالى ازدياد يابد ، نشان از آن بود كه حضرت خضر آن سال به آن‌ها نظر كرده است . در خود شهر استراباد زنان اعتقاد داشتند كه خضر يارىدهنده گمشدگان در بيابان‌ها و راه‌هاى كوهستانى بود . بعلاوه او به نيازها و حاجات همه دردمندان توجه داشت به همين جهت آن‌ها 40 روز ( معمولا روز جمعه ) قبل از اذان صبح جلوى در خانه خود را آب و جارو مىكردند تا با عنايت و توجه حضرت خضر به آن‌ها هر حاجتى را كه داشتند ، برآورده كند . هنوز هم تعدادى از عوام چنين مىكنند و هر روز هم پس از اتمام جارو يك پول سكه‌اى را كنار گذاشته تا در پايان صرف روزه‌خوانىها در محل قدمگاه خوجه خضر نمايند . بعلاوه زنان حاجتمند و طبقه فقير هر روز سه‌شنبه از آغاز صبح ( حدود ساعت 8 ) به محيط قدمگاه آمده مراسم روضه‌خوانى ( مخصوصا روضه موسى بن جعفر ) و دعاخوانى به راه مىاندازند . در گذشته درختى در حياط قدمگاه به چشم مىخورد كه زنان براى رفع حاجت به آن دخيل مىبستند . نماى اين درخت در يكى از تصاوير ارائه شده صفحه بعد آمده است .