گورستان تاريخى امامزاده عبد الله اين بقعه و گورستان اطراف آن تا قبل از ويرانى بارو ، برج‌ها و دروازه‌هاى شهر استراباد ، در پشت باروى شمالى و خندق آن واقع شده بود . بعلاوه دروازه شمالى شهر يعنى دروازه فوجرد در حاشيه آن قرار گرفته بود . بنابراين آن‌را بايد جزو گورستان‌هاى برون‌شهرى استراباد محسوب نمود ، ولى هم‌اكنون اين قبرستان در داخل شهر گرگان قرار گرفته است . محمد صالح استرابادى به سال 1294 ه در زمان معرفى « مولانا نظام استرابادى » نويسنده مثنوى بلقيس و سليمان و متوفى به سال 921 ه ، مىنويسد : « مدفن او در خارج دروازه استراباد كه معروف است به دروازه دنگ‌كوبان و الان آن دروازه خاكريز است و در شمال بلده استراباد واقع مىگردد و لوح آن ( سنگ مزار ) موجود است . اين قبرستان وسعتى دارد » . 1 در سال 1321 ه هم قورخانچى « بقعه امامزاده عبد الله را بيرون از دروازه فوجرد » دانسته است . 2 اين بقعه را مردم استراباد محل دفن عبد الله برادر امام رضا مىدانستند ، بدين‌جهت براى آن اعتبار و قدمت زيادى هم قائل بودند . در اين مورد وكيل و راپرتچى انگليسى در استراباد در يكى از گزارشات خود در ماه صفر سال 1330 ه چنين آورده است : « در شمال استراباد امامزاده عبد الله برادر امام رضا صاحب كشف و كرامات شده و سه نفر كه مدت‌ها فلج بوده‌اند و نيز يك بچه دهاتى كه از يك چشم كور بوده را شفا داده است . از اطراف بلد حتى تركمانان شب و روز به زيارت مىآيند » . 3 آنچه در اين بين مسجل و مسلم است اينكه اين گنبد و بارگاه در اوايل قرن 9 ه يعنى سال 805 ه وجود داشت ، زيرا سنگى محكوك به صورت كتيبه‌اى بسيار زيبا تا اوايل دهه چهل خورشيدى در سمت چپ در ورودى بقعه به چشم مىخورد كه بر روى آن تاريخ 805 ( دو سال آخر حكومت تيمور ، 807 - 771 ه . ق ) مشاهده مىشد . اين كتيبه سنگى كه تا دو دهه پيش در انبار بقعه نگه‌دارى مىشد ، اينك در ديدرس عموم نيست ولى ما تصوير آن‌را در صفحات بعد ارائه نموده‌ايم . بعلاوه كتيبه‌اى هم بر چهارچوب در آن تا اواخر دوره قاجار وجود داشت كه رابينو متن آن‌را خوانده و ساختش را به يوسف بن شكرى دربندى به سال 873 منتسب نموده بود . متن اين كتيبه كه صلوات كبير و سوره قدر بوده ، چنين است : « الهم صل على محمد المصطفى و صل على على المرتضى و صل على حسن الرضا و