صفى آگاهى درست نداريم . تنى چند از بزرگان قم كه در مآخذ دو قرن نهم و دهم نام بردارند همچون « امير سلطان ابراهيم » كه روملو در وقايع سال 831 از او نام مىبرد « 1 » و « صاحب اعظم خواجه زين الدين على » كه بهاء الدين حسن كاتب فرزند مترجم كتاب قم نسخه‌اى از همين كتاب را در سال 837 براى او نگاشته است « 2 » و « صدر كبير خواجه بهاء الدين هبة اللّه قمى » زنده در سال 847 « 3 » و خواجه يحيى قمى كه در سال 857 عهده‌دار رتق و فتق امور مدافعت و ممانعت اين شهر بوده است « 4 » و خواجه حاجى بن خواجه سعادت شاه بن خواجه ابراهيم قمي كه در شوال 929 وقفى بر آستان شيخ صفى نموده است « 5 » مىتوانند از بازماندگان يا وابستگان به اين دودمان بوده باشند . آثار بازمانده : آثارى كه از اين دودمان به جاى مانده است از سكه‌ها ، نوشته‌ها و بناها ، در جاى خود به تفصيل شناسانده شده و اينك تكميل بحث را در اينجا نيز به اجمال اشاره‌اى مىرود : أ - سكه‌هاى خواجه محمود سومين امير خاندان كه در همين مجموعه در بحث « دار الضرب قم » شناسانده شده است . ب - ترجمه كتاب قم ، نوشتهء حسن بن محمد بن حسن قمى در 379

--> ( 1 ) . احسن التواريخ 11 : 194 . ( 2 ) . مجلهء بررسىهاى تاريخى ، ش 4 سال هشتم ، مقالهء نگارنده : 67 . ( 3 ) . قم در قرن نهم : 195 . ( 4 ) . ديار بكريه : 121 عكس دانشگاه . نيز احسن التواريخ 11 : 323 و تاريخ جديد يزد 265 . ( 5 ) . صريح الملك 4 : 84 عكس دانشگاه .