5 - خواجه ابراهيم : خواجه فخر الدين ابراهيم فرزند خواجه عماد الدين محمود فرزند خواجه شمس الدين محمد فرزند على صفى ماضى ، پنجمين امير شناخته شدهء خاندان او . گويا از 795 تا 806 فرمانرواى قم و مضافات بوده و گويا هموست كه « ابن عربشاه » او را دليرى دشمن شكار و آمادهء هرگونه سختى و پيكار ، و فرمانرواى مستقل قم خوانده « 1 » و به گفتهء او تيمورى را به حضور خواسته است « 2 » . جز آن‌كه او تاريخ اين احضار را سال 784 دانسته و آن بايد خطا ، و درست 795 باشد كه تيمور در دومين يورش خود دودمان مظفرى را برانداخت . همچنان كه مطالبى كه دربارهء پايان كار او در اين مأخذ ديده مىشود « 3 » بايد تهى از خطا نباشد . خواجه ابراهيم در سال 804 در نبرد تيمور با « ايلدرم با يزيد » مانند ديگر امراى مستقل عراق و رستمدار و گيلان و جز آن جزء ملازمان تيمور بود « 4 » . از آثار او ترجمهء كتاب قم نوشتهء حسن بن محمد بن حسن قمى به سال 379 است كه بدستور او و « به روزگار همايون » وى در سال‌هاى 805 و 806 انجام پذيرفت « 5 » . در مقدمهء اين اثر از وى به اين صورت ياد مىبينيم : حضرت عالى جناب مخدوم على الاستحقاق شهريار على الاطلاق ، صاحب قران اعظم اعدل اعلم ، مادهء امن و امان خلاصهء نوع انسان ، ذخر

--> ( 1 ) . عجائب المقدور ، ترجمهء فارسى : 52 و 36 . ( 2 ) . همان مأخذ و اعيان الشيعه 15 : 37 چاپ نخست و 15 : 254 چاپ دوم . ( 3 ) . عجائب المقدور . ترجمهء فارسى : 54 . ( 4 ) . تاريخ الفى ، ذيل وقايع نبرد مزبور ( نسخهء ش 1234 دانشگاه ) . ( 5 ) . ديباچهء ترجمهء كتاب قم . ص 2 سطر 17 .