كه طى آنها به جنگ آزموده و به برخورد و تلاقى خو كرده بودند ، تا آنجا كه هيمنهء ايشان شهره و صولتشان معروف و دليريشان زبانزد شد و در دلهاى تازيان كار آنان عظيم افتاد . و حد ايشان نگاه مىداشتند . پس قلمروشان استوار شد و وابستگانشان نيرو گرفتند ، و اين از آن روى بود كه پروردگار ارادهء اعزاز پيامبر خويش را داشت ، و نيز آن قوم را مىخواست تا به همراهى و نصرت وى اكرام كند . گويند كه چون رسول الله ( ص ) به مدينه آمد عهدى ميان او و يهودان يثرب نوشته شد و با ايشان معاهدت نمود ، و نخستين كسانى كه از آن جماعت به نقض عهد و شكستن پيمان دست يازيدند يهود بنو قينقاع بودند كه رسول الله ( ص ) ايشان را از مدينه براند ، و اول سرزمينى كه رسول خداى صلى الله عليه و سلم فتح كرد ارض بنو نضير بود . اموال بنو نضير گويد « 1 » : رسول خداى ، صلى الله عليه و سلم ، نزد يهوديان بنو نضير آمد و ابو بكر و عمر و اسيد بن حضير همراه وى بودند . پس ، از آنان خواست تا وى را در باب ديه دو مرد از بنو كلاب بن ربيعه - كه با او موادعت « 2 » داشتند و عمرو بن اميه ضمرى ايشان را كشته

--> ( 1 ) . بلاذرى . ( 2 ) . موادعه ، مهادنه يا معاهده در اصطلاح حقوق بين الملل اسلامى به مفهوم قرارداد بين المللى است كه ميان حكومت اسلامى و ساير سوژه‌هاى حقوق بين الملل منعقد مىگردد و تابع شرايط و مقررات معين شرعى است .