رسول الله ( ص ) فرستادند كه بيايد و در آنجا نماز گزارد . چون رسول الله ( ص ) برخاست كه سوى ايشان رود ، بر او وحى آمد و در حق آنان چنين نازل شد كه : وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِراراً وَ كُفْراً وَ تَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ إِرْصاداً لِمَنْ حارَبَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ - گفت كه اين اشاره به ابو عامر است - لا تقم فيه ابدا ، لمسجد اسس على التقوى من اول يوم احق ان تقوم فيه ، فيه رجال يحبون ان يتطهروا و الله يحب المطهرين ، أ فمن اسس بنيانه على تقوى من الله و رضوان « 1 » - و گفت كه اين همان مسجد قباء است . محمد بن حاتم بن ميمون از يزيد بن هارون و او از هشام و او از حسن روايت كرد كه هنگام نزول آيه : فِيهِ رِجالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا ، رسول الله ( ص ) به اهل مسجد قباء پيام فرستاد و گفت : اين پاكيزگى كه در شأن شما ذكر شده كدام است ؟ گفتند اى رسول خداى ، ما اثر غائط و بول را همىشوئيم . محمد بن حاتم از وكيع و او از ابن ابى ليلى و او از عامر نقل كرد كه گفت : مردم قباء به آب استنجاء مىكردند و در حق ايشان اين آيت نازل شد كه : فيه رجال يحبون ان يتطهروا .

--> ( 1 ) . اين عبارات از سورهء توبه ، آيه‌هاى 107 و 108 و 109 ، نقل شده و ترجمهء مجموع آنها به اين شرح است : و ايشان كه مسجدى كردند به ستيز و كفر و جدايى ساختن ميان مؤمنان و چشم داشتن به باز آمدن كسى به آن مسجد كه با خداى و رسول به جنگ بود - نگر كه در آن مسجد نماز نكنى هرگز ، حقا كه مسجدى كه آن را بنياد نهادند به راستى و پرهيزگارى از روز نخستين ، سزاتر است كه نماز كنى در آن ، در آن مسجد مردانىاند كه دوست مىدارند پاكيزگى برزند و خداى دوست دارد پاكيزگى بر - زندگان را - آن كه بنياد نهادند بناء او را بر تقوى از خداى و خشنودى و پسند او عز و جل ، ( ترجمهء فارسى از تفسير خواجه عبد الله انصارى ) .