روز ميثاق « 1 » أ لست بربّكم جان « 2 » تعبيه كردند ، و طوق مطاوعت قالوا بلى بر رقبهء خود نهادند ، به « 3 » وحدانية ما مقرّ « 4 » شدند . از چاكران دولت محمّدى « 5 » در هر دوران يكى را بر سر خلق جلوه كنيم « 6 » ، تا بوساطت « 7 » تاكيد ايشان بتشريف عزّ اسلام « 8 » مشرّف گردند ، و جماعتى [ را ] كه از فرمان ما تمرّد و تعنّد نمودند « 9 » بضلالت و كفران ( f 5 a ) نعمت منسوب كنيم ، تا بفرمان جاهد الكفّار و المنافقين و باشارت « 10 » فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ « 11 » علف تيغ خونخوار و رمح و سهم دل دوز كنند « 12 » . و اين فتحهاى خراسان و عجم و عراق و شام و ( ص 7 ) روم و هند بر « 13 » جرائد مسطور گردد ، و ذكر آن « 14 » بر حواشى ايّام تا ابد الدّهر بماند . و اللّه أعلم بالصواب . مدح قباجة السلاطين خلّد اللّه ملكه « 15 » تسويد اين داستان لطيف ، و تمهيد اين تاريخ ظريف ، بوقتى اتّفاق افتاد كه تخت « 16 » مملكت [ را ] سلطان سعيد شهيد ، پادشاه اسلام ، شاهنشاه اقليم ، مليك « 17 » بلاد اللّه ، مغيث « 17 » عباد اللّه ، معين خلق اللّه ، هادم اساس كفر و ضلالت ، ( و ) بانئ قواعد « 18 » دين و هدايت ، ناصر اولياء عالم ، ( و ) قامع اعداء « 19 » بنى آدم ، معزّ الدّنيا و الدّين ، غياث الاسلام و المسلمين ، ظلّ اللّه فى العالمين ، ابو المظفّر محمّد بن سام « 20 » ناصر امير المؤمنين ، نوّر اللّه ثراه و جعل الجنّة مضجعه و مثواه ، نصير دولت « 21 » قاهره ، ( و ) جليس « 22 » ملك معظم ، ( و ) خسرو أعظم ،

--> ( 1 ) ك افزايد : بفرمان ( 2 ) ك : چنان ( 3 ) م : بر ( 4 ) م : مقرر ( 5 ) م افزايد : كه ( 6 ) م : كنم ( 7 ) پ : سلطنت ( 8 ) ك : سلام ( 9 ) ب : تعند كردند ؛ س : تعلل دارند ( 10 ) پ : و يا اشارت ( 11 ) پ ك م افزايد : را ( 12 ) م : كنيم ( 13 ) م : و ( 14 ) س : اين ( 15 ) ب : در بيان آغاز كتاب ؛ پ ك ندارد : خلد اللّه ملكه ( 16 ) س : تحت ؛ م : نخست ( 17 - 17 ) اين جمله در نسخه پ موجود نيست ( 18 ) س : مشيد قوانين ( 19 ) ب س : زمره ( 20 ) م : سلام ، كه ظاهرا سهو است ( 21 ) ب : فر دولت ؛ پ : عز دولت ؛ م : نصير الدولت ( 22 ) پ م : جلوس