علي بن حامد الكوفي

80

فتحنامه سند ( چچ نامه ) ( فارسى )

صد انگشترى به مهر يافتم . پس عبد اللّه « 1 » بن عبد الرحمن العبدى گفت كه من اشعار جنگ او « 2 » شنيده‌ام كه در پيش معاويه گفتند - شعر : من كابن « 3 » سوّار إذ جاشت مراجله « 4 » * فى الحرب « 5 » لا أوقدت نار لها « 6 » بعده كانت مراجله « 4 » للرّزق « 7 » ضامنة « 8 » * فإنّهنّ بنات « 9 » الحرب ( f 42 a ) « 10 » و الجوده و قال الأعور الشّنّى « 11 » - شعر : أبلغ ربيعة « 12 » أعلاها و أسفلها * أنّا وجدنا ابن « 13 » سوّار كسوّار لا يسمن الخيل إلّا ريث يمهلها « 14 » * و ما سواه « 15 » فتردى طول أعمار « 16 » ولايت سنان بن سَلَمه بن المحبّق الهذلى « 17 » على ثغر الهند « 18 » مشاطگان اين تاريخ از هذلى و عيسى « 19 » بن موسى آورده‌اند كه او از پدر روايت كرد كه چون عبد اللّه بن سوار « 20 » شهيد شد ، سنان بن

--> ( 1 ) ب : عملان ؛ ح : عيلان ؛ س : غيلان ( 2 ) ب پ س ك : چنين ( 3 ) پ : كائن ( 4 ) ب پ س ك م : مراحله ( 5 ) ب پ س ك : الحبوب ( 6 ) اين قراءة حدسى از مصحح است ؛ ب پ س ك : لا زاد او بتوله بعده ؛ م : لا نار او تير له ( 7 ) ب پ ك م : الرزق ( 8 ) پ : صابطة ؛ ب س : صانة ؛ ك : صامنة ( 9 ) ب : فنات ؛ پ س م : فتات ؛ ك : فتاب ( 10 ) پ : الحب ( 11 ) ب : الشى ؛ پ : الشئ ؛ س م : الشتى ( 12 ) ك : زبية ( 13 ) ب پ س ك م : من ( 14 ) ب س : الاذيت يهولنا ؛ پ : الازيب بهن لها ؛ س : الاذيت مهولها ؛ ك : الاذيب يحفر لنا ؛ م : الاديت يمصولنا ( 15 ) پ : لها و ما بنوه ؛ ك : و ماهوه ( 16 ) ب پ ك م : نزده طول اعوار ( 17 ) ب ك م : عور الهندى ؛ و نسخه پ افزايد : على الثقفى ( 18 ) ب ك : سفر الهندى ؛ م : ثغر الهندى ( 19 ) ب ح : سبنى ؛ پ : شبى ( 20 ) س م : سوارين ؛ ح ك : سواد