و سردار لشكر « 1 » عبد اللّه بن عامر بن كريز را فرموده بود « 2 » : انديشيد كه از حال بلاد سند معلوم كند ، كه مردى با صلاح [ و ] عفاف و عاقل نامزد كنى ، تا جمله احوال سند و هند « 3 » باتّفاق و امتحان روشن گردد ، و بشرح و بسط اعلام دهد . پس عبد اللّه بن عامر « 4 » حُكَيْم بن جبلة العبدى را فرستاد « 5 » . ( خبر ) و در حديث از عبد اللّه بن عمر بن عبد القيس « 6 » مىآرند كه حُكَيْم مردى سخن گوى بود ، و در فن نظم و اشعار « 7 » كامل بود ، چنان كه در مدح على بن الطفيل الغنوى « 8 » گفت و او مردى جاهلى « 9 » بود : شعر « 10 » و أهلكنى « 11 » لكم فى « 12 » كلّ يوم * تعوّجكم « 13 » علىّ و أستقيم رقاب « 14 » كالمواجن « 15 » خاظيات « 16 » * و أستاه على الأكوار كوم « 17 » و در ( f 39 b ) مدح على بن ابى طالب رضى اللّه عنه بوقت آمدن ببصره « 18 » گفت : شعر ليس « 19 » الرّزيّة « 20 » بالدّينار « 21 » نفقده « 22 » * إنّ الرّزيّة « 23 » فقد العلم و الحكم « 24 »

--> ( 1 ) پ : سر لشكر ( 2 ) ب : فرموده بودند ( 3 ) پ : هندوستان ( 4 ) در جميع نسخ : عبد اللّه بن عامر بن حكيم الخ ، كه ظاهرا سهوست ( 5 ) ك م : فرستد ( 6 ) م اينجا كلمهء « اقصى » افزايد ( 7 ) ب س ك م : در نظم اشعار ( 8 ) ب : غنوى ؛ م : الفتوى ( 9 ) ب س : مرد جاهل ؛ م : مردى جاهل ( 10 ) اين دو بيت را صاحب لسان العرب ( جلد ب ص 254 ) بعامر بن الطفيل السعدى منسوب كرده ، و ليكن هيچ شاعرى به اين اسم در قبيلهء سعد نبوده . تاج العروس فقط بيت دوم را ايراد كرده ( جلد 12 ، ص 116 ) و نسبهء شاعر را بيان ننموده . سر چارلس لايال اين دو بيت را در ديوان عامر بن الطفيل درج كرده ( ص 158 ) ، و ازين مأخذ درست كرده آمد ( 11 ) ب س : فاملكنى ؛ پ ك م : فأهلكنى ( 12 ) در جميع نسخ : و قومى ( 13 ) ب : يعزجهم ؛ پ ك م : يعرجهم ( 14 ) ب : و ناب ؛ پ : و حاب ؛ ك م : ذهاب ( 15 ) ب پ : كالمراحو ؛ ك : كالمرادحو ؛ م : كالمراجو ( 16 ) ب : حاطبات ؛ پ : حاطباة ؛ ك م : خاطبات ( 17 ) ب پ س ك : على الأكرام كرم ؛ م ه : على الأكرام كرام ( 18 ) پ : بنصرت ( 19 ) ب پ ك م : امين ( 20 ) پ : الذريب ؛ پ : الذهريه ؛ م : الذرّية ( 21 ) ب : و ؛ پ : بادا ؛ ك : به او ؛ م : بالسا ( 22 ) ب پ ك : بعقده ؛ م : سعده ( 23 ) ب پ ك ه : مثل الى على و حكيم ؛ م : مثل ابى على و حكم ( 24 ) ب پ ك م : و مثل