جعفر شهرى باف

37

طهران قديم ( فارسى )

نيروى آن در خودش باقى ميماند ، و هر اندازه كه آب آن زياد و هنگام پختن از آن بخار خارج شود مرغ بىمزه‌تر و بىرمق‌تر گرديده سفت مىشود . توجه : بايد دانست كه براى پختن مرغ و جوجه آب خود آن كافى بوده محتاج به آب اضافى نميباشد ، مگر آنكه مرغ ناپز و ديرپز و ديگ آن بخار را در خود نتواند نگاه بدارد كه در اين صورت كم و زياد ريختن آب بسته به نظر پزندهء آن مىباشد ولى قدر مسلم آن‌كه حتى الامكان بايد مرغ و جوجه بىآب و تنگ‌آب و بوسيلهء بخار پخته بشود ، مگر آنكه آن را بخواهند در مصارف غير از پلو و خورش ، يعنى سوپ و آش و شوربا و مانند آن به كار ببرند . طرز كشيدن مرغ‌پلو و حاضر كردنش براى سر سفره : اين پلو را به دو نوع كشيده سر سفره مىبرند : اول به گونه ساده و خودمانى آن كه نصف برنج را پس از دم كشيدن در ديس يا قاب كشيده مرغ پخته را كه ساده يا با كمى زعفران طبخ شده باشد روى آن گذارده با بقيه برنج روى مرغ را پوشانده چاشنى آن كه زرشك و كشمش پلويى و زيره يا بدون زيره باشد را رويش پاشيده ، با برنج زعفران‌زده كه بر آن بپاشند زينت نموده ، روغن داده سر سفره ببرند . نوع دوم كه مجلسى و براى مهمانى است آن است كه هنگام كشيدن برنج مرغ پخته را از پوست و استخوان و زوائد پاك كرده و ريز نموده با كلفتى هردو انگشت برنج كه در ديس ميكشند مقدارى از آن مرغ هم رويش ريخته ، باز برنج داده ، زرشك و كشمش پاشيده ، به همچنين دوباره و سه‌باره مرغ و برنج و زرشك بريزند تا ديس يا قاب پر و قلّه‌اى بشود و در آخر رويش برنج زعفران زده بپاشند و روغن داده سر سفره ببرند . خاصيت اين نوع كشيدن آن است كه مهمان مجبور به آلودن دست خود جهت پاره كردن مرغ نشده ، ضمنا يكى را مرغ زياد و يك را مرغ كمتر نصيب نگرديده ، همه را بالمناصفه از مرغ سهم ميرسد و ديگر شكل ديس سفره و ريخت بشقاب مهمان زيباتر از قسم اول ميآيد ، علاوه بر آسودگى خاطر خورنده از حيث