جعفر شهرى باف

328

طهران قديم ( فارسى )

اشتها مىكند . سركه بلغم را تا حد مفيد نگاهداشته اصلاح طحال مىكند . سركه موافق معده‌هاى ناآرام ملتهب و بلغمى و صفرا و گير معده را رفع ميسازد . خوردن بمداومت سركه با شكم ناشتا قاتل كرم معده مىباشد . خوردن سركهء گرم با عسل گير نفس و نفس زدن و تنگى آن را رفع مىكند . چون سركه را گرم‌كرده بخورند و قى بكنند سموم ادويهء كشنده را دفع و رفع انعقاد خون و شيرمانده در پستان مىكند . خوردن سركه با نمك رفع ضرر گرسنه ماندن مىكند . سركه رافع زهر و آزار گزيدن سگ هار مىباشد . كم‌كم خوردن سركه و بتدريج خوردن آن زالوى به حلق چسبيده را بيحس و جدا ميسازد . مكيدن سركه بتدريج سرفهء كهنهء رطوبتى را رفع مىكند . غرغرهء نيمگرم سركه مانع ريختن فضول مضر به حلق مبتلا بخناق و افتادن لوزه و ورم لهات ( لوزه‌ها ) مىشود . مضمضهء سركه درد دندان را ساكن و خون دندان را كه كنده باشند بند ميآورد و چون ( زاج ) در آن حل كرده باشند و در دهان گيرند خون لثه و سستى آن را رفع مىكند . ماليدن سركه به اطراف زخمهاى بد مانع انتشار ( دويدن ) آن مىشود . ماليدن سركه به بدن مانع زيادى و آزار باد سرخ شده ، دفع و رفع جوش و سوزش و خارش و ناراحتىهاى پوست و مانع پخش و سودا ( جوش و جراحات پوسته‌دار خارش‌دار ) بديگر نقاط بدن مىشود . ماليدن سركه بر بواسير آن را جمع و قطع درد و اذيت آن مىكند و ماليدن و خوردنش ورمهاى ظاهرى و باطنى را رفع و مانع ورم جراحات تازه مىشود .