جعفر شهرى باف

315

طهران قديم ( فارسى )

خوردن در هر روز تا 5 - 6 قيراط هر قيراط ( معادل چهار جو ) زعفران رفع بيمارى طحال و آشاميدن او در شربت رفع خمار مىكند . خوردن همين‌مقدار در چند روز با عسل سنگ كليه را ميريزاند . ماليدن زعفران به پشت چشم رافع آب‌ريزش و رطوبات و سرخى چشم و ماليدنش بر گوش رافع ورم گوش و بر جلو سر و پيشانى ، رافع درد سر و بيخوابى سردمزاجها مىباشد . در كيسهء كوچك ريختن و آويختن آن در زير جامه رفع درد رحم و مقعد رطوبتىها و بلغمىها مىكند . سرمهء زعفران كه سائيده با ميل به چشم بكشند باعث نور و جلاى بصر شده ، رفع آب‌ريزش و پردهء جلو ديده و نورزدگى و خارش و جراحت آن مىكند . پاشيدن سائيده زعفران بر روى زخم جلوگيرى از سيلان ( خون آمدن ) آن مىكند . ماليدن سائيدهء زعفران و فرفيون ( نوعى صمغ ، موجود ) كه با آب حل كرده باشند بر مفاصل و نقرس رافع آزار آن مىشود . چكاندن آبى كه در آن زعفران حل كرده باشند در بينى درد سر و بيخوابى را رفع مىكند . گفته‌اند چون مقدار 25 ، 30 گرم آن را نرم كرده ، با كمى لعاب ماليده به صورت گردوئى درآورده زن به خود آويزد رفع سخت‌زائى او نموده باعث سرعت و سهولت ولادت او مىشود و آويختن آن بر ماديان حامله نيز جهت تسهيل ولادتش داراى همين اثر مىباشد . چون زعفران را در روغن زيتون يا كنجد پنج روز خيسانده ، هر روز بر هم زنند و در آخر صاف كنند ، ماليدنش بر عصب ضعيف باعث تقويت آن و بر رحم ، رافع نفخ و سفتى و ورم او ميگردد . ماليدن اين روغن نرم‌كنندهء هر عضو سست‌شده و خشك‌شده بوده و در