جعفر شهرى باف
307
طهران قديم ( فارسى )
ريباس علاج امراض : جگر و احشاء ، قى و غثيان ، خون ، صفرا ، مستى و خمار ، خفقان ، ترس و دلهره ، ماليخوليا ، اسهال با طبيعت سرد و خشك ، با قوه قابضه ( جمعكننده ) مفيد حال گرممزاجها . خوردن ريباس معده و جگر و احشاء گرممزاج را قوت ميبخشد . ريباس تشنگى را بر طرف و قطع قى و غثيان مىكند . ريباس حدت و اذيت خون و صفرا را تسكين ميدهد . خوردن ريباس چه به صورت آب سادهء او و چه به صورت شربت و چه بطور غذا در اثرات يكسان و رفع مستى و ناراحتى خمار مىكند . ريباس بواسير گرم را تسكين بخشيده ، طاعون و و با و خفقان دل و وسواس و ماليخوليا و اسهال و يرقان و تبهاى حاره و كل امراض حار و آنچه را كه از گرمى باشد علاج مىباشد . خوردن ريباس اشتها را در گرممزاجها تحريك مىكند . خوردن ريباس جلوگيرى از بروز دمل و جوش و خارش و كورك و مثل آن مىكند . چكاندن آب ريباس در چشم سبب تقويت نور بصر در گرممزاجها مىباشد و رفع لك سفيد چشم آنان مىكند . ضماد ريباس با آرد جو كه هر دو را با هم كوبيده باشند و بر بدن بمالند جلوگيرى از جوش و كورك و رفع باد سرخ مىكند . شربت ريباس نافع وحشت و خيالات و جنون و بخارات و سوزش و سوختگى در گرممزاجها مىباشد . ريباس مضر سينه و باء و جمعكنندهء اعصاب در سردمزاجها و مورث قولنج و درد و رنج شكم آنان بوده ، شربت نعنا و عود و خوردن بيدمشك و عسل و از