جعفر شهرى باف

304

طهران قديم ( فارسى )

مىكند . خوردن شكوفه او مواد گرم بدن را رفع و برداشتنش حيض جارى را قطع مىكند . چون شكوفه رز را در سفالى بسوزانند و غبار مانند سائيده در چشم كنند درد آن را بر طرف و با عسل عقربك ( جراحت گوشه ناخن ) و دانه پلك ( سنده‌سلام ) و سستى بن دندان و خون او را سود ميدهد . آب پختهء ريشه رز به قدر 150 گرم با قدرى شكر مسهل رطوبات و زرداب مىباشد . سوزاندهء پوست رز كه بدندان كشيده مسواك كنند در قطع خون لثه مجرب مىباشد . روغن رز كه شكوفهء آن را در روغن زيتون كرده بعد از سه روز تجديد نمايند « مرتب شكوفه ريخته پس از سه روز چلانده دور ريخته تازه بريزند » با قوه جمع كننده و منع‌كننده و قائم‌مقام روغن گل سرخ و ماليدنش عرق را بند آورده ، جراحات دونده و جوشش دهان را علاج مىكند . روغن خوردن - روغن حيوانى علاج امراض : سم‌خورده ، خشكى پوست ، حلق و گلو ، سرفه ، طحال ، كليه ، شاش‌بند ، دل‌پيچه ، اسهال لطيفترين روغن‌ها روغن گاو ، به شرط تازگى ، و هرچه مانده و كهنه بشود بر گرمى و خشكى و ناراحتيش ميافزايد ، اگرچه كليه لبنيات را تازگى آنها مفيد مىباشد . روغن محلل و پزندهء اورام و سخت‌شده‌ها و مقاوم در برابر سموم و زهرها و