جعفر شهرى باف
302
طهران قديم ( فارسى )
نوشيدن دوغ ، دق تشنگى و معده حار و التهاب كبد را خاموش مىكند . خوردن دوغ با زنگ آهن و ( اطريفل ) معده را قوت داده و با سنگ و آهن داغكردهء او كه سنگ و آهن را در آتش تابيده در دوغ انداخته پس از سرد شدن بخورند اسهال گرم را بند آورده ، بدن را چاق مىكند . خوردن دوغ با نان خشك كه دوغ آن به مقدار كافى خورده شود و نان آن از 30 گرم تجاوز نكند تب دق را قطع ميسازد . چون تخم خرفه را كوبيده در دوغ خيسانده ، خشك كرده ، سه مرتبه تكرار كنند و خشك كنند ، خوردن اندكى از آن رفع تشنگى و طلب آب تا چند روز مىكند و اين از اسرار مرتاضين مىباشد . دوغ در تبهاى خلطى كه از غلبهء يكى از اخلاط بوده باشد در معده متعفن ميگردد و اصلاح آن با ، قى كردن و خوردن سكنجبين كه با به پخته شده باشد مىشود و چون در معدهء رطوبتى مزاج ترش شود باعث غش و ضعف و مصلح او خوردن شيرينىها و مرباهاى گرممزاج مانند عسل و مرباى شقاقل و امثال آن مىباشد . رز - درخت انگور علاج امراض : بىاشتهائى ، تنگنفس ، قى و غثيان ، خفقان قلب ، زخم روده ، التهاب ، بواسير ، اعصاب با طبيعت سرد و خشك ، مفيد حال گرممزاجها و بلغمىها . برگ و عصاره برگ درخت مو معدههاى گرم را قوت بخشيده قى و غثيان را رفع و حفظ جنين از اسقاط مىكند . چون برگ رز را جوشانده ، صاف كنند و با قند بقوام آورند جهت تحريك