جعفر شهرى باف

269

طهران قديم ( فارسى )

و ماليدن آن در زعفران و چكاندن دو سه قطره آن در گوش درد گوش را نافع و با موم و روغن كنجد كه موم را در روغن بر روى آتش حل كنند و ترياك سائيده در آن حل كرده بمالند حكه ( خارش ) بدن و فرج و مقعد را سودمند و مقدارى از آن در معجون‌ها و مرهم حافظ ، قواى آنها و معين فوايد آنان مىباشد . مقدار خوراك آن به نسبت سن از يك ارزن تا نيم عدس و زياده بر آن مسموم‌كننده و كشنده و اعتياد بدان ناهموار و اجتناب و ترك عادت آن بدون دخالت طبيب تقريبا غيرممكن و ترك اعتيادش سالمندان مبتلا را خطرناك مىباشد . تمرهندى علاج امراض : اخلاط سينه ، تب و عطش ، سوزش و خشكى ، دل‌گرفتگى ، سستى عضلات ، دمل با طبيعت سرد و خشك موافق گرم‌مزاجها . خوردن تمرهندى طبع را لينت داده با اثر مسهلى نيك جهت صفرا و خلط سوخته مىباشد . خوردن تمرهندى فشار و غليان خون را فرو نشانيده عطش و تب‌هاى گرم را پائين ميآورد و در جهت فشار خون بيمانند مىباشد . خوردن تمرهندى در خفقان قلب و خارش و سوزش و خشكى و جوش و بثور سرخ‌رنگ كه از حرارت باشد و التهاب گرم‌مزاجها بىمانند مىباشد و باعث فرح و گشادگى قلب مىشود . تمرهندى قوت شهوت و ميل جماع را كم مىكند . چون تمرهندى را پخته كوبيده ضماد گذارند عضو و عضله سست‌شده را قوت مىبخشد .