جعفر شهرى باف

254

طهران قديم ( فارسى )

پوسته شدن دست و صورت مىكند . پونه علاج امراض : طفل مردهء در شكم ، حيض ، سينه و معده ، گزيدگى ، يرقان ، باد ، استسقا ، قى و غثيان ، درد و الم ، بدرنگى پوست ، خارش با طبيعت گرم و خشك ، مفيد حال سردمزاجها . پونه بغايت لطيف و خوردنش عرق و حيض را باز مىكند . پونه مسهل سوداوى ( خشك ) مزاجها بوده ، سينه و معده را از كثافات و فضول پاك ميسازد . پونه قاتل جنين و در عوض ترياق ( بهترين علاج ) گزيدن جانوران مىباشد . پونه بادها را شكسته ، استسقا و يرقان را رفع مىكند . خوردن و برداشتن پونه مشيمه مرده و زنده را اخراج مىكند . پونه سكسكه و آروغ و قى و غثيان را بر طرف ميسازد . خوردن پونه مفيد كزاز و سوزش معده و غش و التهاب مىباشد . ضماد كوبيده پونه خشك كه نرم‌كردهء آن را خيسانده بمالند ، باعث سرخى پوست مىشود و گذاشتنش بر محل طحال و جذام رافع درد و الم آن و همچنين رافع آثار سياهى جلد مىباشد . برداشتن پونه ، كه زن كوبيده در پارچه به خود برگيرد اسقاط جنين مىكند . تنقيه و شستشوى با او از داخل باد و خارش و سنگينى و ناراحتى رحم سرد مزاجها را بر طرف ميسازد . مسواك كردن با سوزاندهء خشك او تقويت لثه و بن دندان مىكند . مضر