با طبيعت گرم و تر ، موافق حال سردمزاجها و سوداوىمزاجها . خوردن انجير حرارت دل و جگر و تشنگى و عرق را تسكين ميدهد . انجير داراى غذائيت بوده ، طبع را لينت داده ، مسهل ملايم مىباشد . انجير قوه عصبى را ضعيف كرده ، حرارت قلب را فرو نشانيده مانع غيظ و غضب مىشود . انجير زود از معده گذشته بدن را چاق مىكند . خوردن انجير با ( انيسون ) كه چهل روز صبح بخورند در چاق كردن بدن‌هاى لاغر بيعديل مىباشد . خوردن انجير گير و بند و يبوست جگر و مزاج را رفع كرده ورم طحال و ورم بواسير را فرو مينشاند . انجير شاش‌بند و ضعف مثانه را سودمند بوده خفقان دل و سرفه و تنگ نفس و درد سينه و خشكى مرى و ريه و قصبهء سينه را رفع مىكند . چون انجير را با گردو بخورند رفع ضرر زهر و سم نموده سم‌خورده را كمك به بهبود ميدهد . خوردن انجير با بادام و پسته بهترين تنقلات بدنهاى ضعيف مىباشد . انجير عقل و جوهر دماغ را زياد مىكند . خشك آن در افعال ضعيفتر از تازه آن و عطش‌آور و تا حدى ثقيل ، اما در هر صورت ملين طبع و رافع عفونت و خوردن آن با يك قاشق مرباخورى ( بوره ) مسهلى قوى مىباشد . خوردن انجير جهت افراد معتاد به قولنج ( شكم‌درد و درد شكمى كه از گير و ثقل عارض شود ) سودمند و همچنين جهت يبس مزاج ، خوردنىاى نيكو و جهت رفع گزيدگى عقرب و سم و اذيت سرما بيمانند مىباشد . چون انجير را با آرد جو كوبيده ضماد كنند و بگذارند ورم پشت گوش را رفع و دمل را باز و چون با پوست انار آن را كوبيده بگذارند عضو سست‌شدهء از كار افتاده را به نيرو ميآورد .