جعفر شهرى باف
9
طهران قديم ( فارسى )
ماههاى شوال - ذى القعده - ذى الحجه ماه شوال رسوم و آدابى نداشت مگر براى مؤمنين و دقتمندان در كار دين كه در اول ماه آن نماز روز اول ماهى مانند ساير ماهها مستحب مينمود و شب حلول آن غسل و احياء و عبادت و دعا و استغفار و بيتوته در مسجد و اذكار و اوراد وارده كه بجا ميآوردند . ماه ذى القعدة الحرام اول ماههاى حرام عربى كه در اين ماه و ماههاى ديگر حرام در آن جنگ و جدال و خونريزى تحريم شده بود و تهرانىها كسب حرام و مال حرام و فعل حرام را در آنها شوم و بدعاقبت ميدانستند كه دورى جسته حتى الامكان امتناع ميكردند و اين ماه را از ماههاى اجابت دعا خوانده در آن نمازها و دعاها و ختمها و رياضتها بجا ميآوردند و سه روز روزهى در آن را كه ثواب نهصد سال عبادت مقبول و پرهيز از گناه و رو بسوى حسنات آوردن كه جزا و اجر هردو را مضاعف ميدانستند . روز پانزدهم اين ماه را كه ولادت امام رضا در آن واقع شده زيارتنامهى حضرت خواندن و روز بيست و سوم آنكه بقولى روز شهادت آن حضرت بود دل بسوى ايشان داشتن و شب بيست و پنجم آن را شبى ميدانستند كه در آن شب زمين از زير خانه كعبه پهن شده بر روى آب قرار گرفته است و نيز در آنشب بوده كه رحمت خدا بر بندگان نازل گرديده است و روايتى ديگر كه حضرت ابراهيم