و اين دستور بر دختران و زنان كه حق شوهر را بر تمام حقوق مقدم بدارند و عيب شوهر بر زبان نياورند و آزرده‌اش نسازند و بر مرد كه با زن سلوك داشته باشد و از آنچه خدا به او كرامت نموده به وى اكرام نمايد و وى را از هر جهت از خود راضى و خوشنود نمايد و از جماع با او مضايقه نداشته باشد و اگر بدى كند عفو نمايد و ديگرى را بر او ارجح نشمارد . ديگر فرزندان را گلهاى بهشت ميدانستند كه خدا در دنيا به آدميان نصيب ميفرمايد و از حقوق فرزندان بر پدران و مادران كه مادران از شير خود بر آنها بنوشانند و بر پدران كه دايهء خوب صورت و سيرت براى آنها بگيرند و نام نيكو بر آنها گذارند و تا هفت سال آنها را در بازى آزاد گذارند و خط و سواد بياموزند و تا به رشد و كمال رسد مواظبت و رعايتش داشته باشند . علم قرآن و حديث و دين به آنها ياد دهند و به كسب خوب و شوهر نيكويش بسپارند و پسر را ختنه كنند و شنا بياموزند و تكاليف دشوار بر آنها روا ندارند و سفاهت و تندى با آنها نداشته باشند . ايشان را دوست بدارند و روزى آنها را از جانب خدا و همراه ايشان بدانند و با هدايا ايشان را شاد نمايند و با نوازش و بوسه شيرين كامشان گردانند و بر جمله به يكسان محبت نمايند و چون به حد تميز رسند مكان خواب آنها را از خويش جدا نمايند و فرزندان را اسراى خود بدانند كه بايد با اسير رحمت داشته باشند . و از تكاليف فرزند بر پدر و مادر و حقوق والدين بر اولاد بود كه حرمت پدر و مادر داشته باشند و ايشان را از خويش راضى بدارند و آزردن ايشان را از جمله گناهان كبيره دانند اگرچه كافر باشند و اطاعت آنها داشته باشند اگرچه از گذشتن زن و مال بوده باشد . پدر را با نام صدا نكنند و جلوتر از او راه نروند و قبل از نشستن او ننشينند و سبب دشنام پدر با اعمال ناپسنديده نگردند و زنده و مرده او را احترام بگذارند و در حياتش به او احسان و در موتش نماز و روزه و حج بدارند و قرض او بدهند و